135 



C. borealis Seidlitz. Jak nadmieniłem zamieszkujący przeważnie wysokie 

 góry; wszakże p. F. Fejfer znalazł jeden okaz w Zwierzyńcu Ordynackim, t. j. 

 w każdym razie na podgórzu Karpat wschodnich. 



Uzupełnienie do strony 184: 



Bodilus riifescens T. Pod względem barwy przedstawia liczne odmiany. Opisy- 

 wałem go wówczas według jedynego okazu otrzymanego od ś. p. Wojciecha Mą- 

 czyńskiego, wszelako większość okazów znalezionych potem przezemnie koło War- 

 szawy posiada barwę mniej więcej jednolitą, rdzawą, z cokolwiek ciemniejszym przed- 

 karczem i jaśniejszymi głębokimi naciekami po jego bokach. Później znajdowałem 

 rzeczonego owada w Zwierzyńcu Skierniewickim o barwie na ogół ciemniejszej. 



W górach zaś natrafiałem na odmianę o rdzawożółtych pokrywach na których 

 często umieszczone są wzdłuż pośrodku każdej ciemno brunatne plamy. Niektóre osob- 

 niki mają też i szew o wiele ciemniejszy niż same plamy. Wreszcie natrafiłem też 

 w górach na okazy o barwie całego ciała rdzawobrunatnej. Ta odmiana jest najrzadsza, 

 i znaleźć ją można tylko w wysokich górach; wogóle jest to owad wszędzie pospo- 

 lity w przeciwstawieniu do nieco podobnego: Bodilus lugens Creutzer, którego źle 

 opisałem. Otóż różni się on od poprzedniego naprzód tym że jest zawsze większy 

 i okazalszy, nadto zazwyczaj ma jednostajną nie czerwonawą, lecz ochrowato szarawą 

 barwę i z tego względu podobniejszym jest do B. sordidus F. S e i d 1 i t z od którego 

 jednak jest naogół ciemniejszy. Czy barwa u wszystkich osobników jest stała, 

 tego nie wiem, gdyż dotychczas znalazłem tylko cztery okazy, a te są zupełnie jedna- 

 kowego ubarwienia. Znalazłem rzeczony gatunek koło Siekierek 5 Maja 1894 r. Musi 

 być o wiele rzadszy od B. rufescens. 



Uzupełnienie do strony 185: 



Bodilus hydrochaeris Fabr. Do podanych cech należy dodać, że pokrywy ma 

 drobno i nie gęsto ponakłuwane, a z nakłuć sterczą długie włoski. Znajdowałem rze- 

 czonego owada na Ukrainie; 5/5 1894 r. Biało Cerkiew. Bodilus nitidulus Fabr. Po 

 spolity, zwłaszcza w okolicach leśnych. 



Uzupełnienie do strony 185 — 186: 



Bodilus immundus Creutzer. Pospolity wszędzie na pastwiskach i nieraz bar- 

 dzo liczny. 



Uzupełnienie do strony 187— 188: 



Volinus sticticus P a n z e r. Pospolity i tylko po lasach można go znaleźć. Voli- 

 ftus conspurcatus Seidlitz. Do opisu należy dodać, że żuk ten ma część ciała 

 mieszczącą się pod pokrywami, a także i pokrywy same, bardziej wydłużone niż 

 u wszystkich gatunków należących do podrodzaju Voli/ius, za to nogi ma krótsze 

 i cięższe. Sam go nigdy nie znajdowałem, a błędna notata pochodzi ztąd, że okaz 

 który znalazłem na Bielanach był potwornością V. melanosłictus, mocno zwężony i bar- 

 dzo mały. 



Uzupełnienie do strony 188: 



Volinus pictus St u r m. Do opisu należy dodać, że jest on do Volinus iuquinatus na- 

 ogół mniej wydłużony, a zatem nieco szerszy, że pokrywy jego są barwy ochrowej, 

 cokolwiek szarawej, że plamy na pokrywach, jakkolwiek podobnie jak u tamtego ule- 



