137 



lecz szarawopłowe. Tak jest u samców, samice zaś są uwłosione tylko na zakończe- 

 niu brzucha i pokryw. Barwą też cokolwiek się różni, a mianowicie: głowa i przed- 

 karcze są znacznie czarniejsze, pokrywy skrzydłowe są szaro-brunatne bez tonu wybit- 

 nie czerwonawego, przytem są one cokolwiek przeświecające. Znajdował go p. Stefan 

 Gocłowski 1910 r. w Gościeradowie w pobliżu ujścia Sanu do Wisły. 



Uzupełnienie do strony 194: 



Orodalus ąaadrimaculatiis L. S e i d 1. Jeden okaz znalazł ś. p. J ó z e f. Ho r- 

 miel w Zwierzyńcu skierniewickim w nawozie danielim 1901 r. 



Uzupełnienie do strony 196: 



Nialus niger P a n z e r. W dawnym opisie zaszła pomyłka ze wzglądu na to, że 

 zamiast rzeczonego owada opisaną została odmiana (abnormitas) N. ambiguus M u 1- 

 sant vel N. niger Sturm, która to omyłka powstała z synonimii. Prostując takowa, 

 należy zaznaczyć, że N. niger Panzer jest przedewszystkiem o wiele mniejszy, a na 

 pozór zbliża się ogólnym zarysem do N. plagiatus Lin. i jest również jak ten- 

 że cokolwiek walcowaty. Długość ciała wynosi 4 — 5"' nigdy więcej, oprócz tego 

 ogół barwy czarnej wpada w odcień czerwonawy, który to odcień jest jeszcze wybitniej- 

 szym w ubarwieniu nóg niejednokrotnie ciemnoczerwonych. Nakoniec połysk ciała jest 

 słaby, a często cała górna strona ciała jest zupełnie matowa. 



Żuk ten bez zaprzeczenia jest owadem naszym, częściej się zdarza w górach niż 

 na równinach. Dotychczas w kraju znalazłem tylko jeden okaz w Urlu 21 Sierpnia 

 1910 roku. 



Uzupełnienie do strony 196: 



Limarus Zenckeri G er mar,. Do dawnego opisu należy dodać, że zazwyczaj na 

 tarczy pokryw, która jest rdzawo-czerwona, przebiegają skośnie dwa ciemniejsze, czar- 

 niawe pasma, złożone z poprzerywanych plam. Pasma te są najszersze u samego szwu, 

 a zwężają się ku barkom i bokom pokryw. Górne pasmo rozpoczyna się zazwyczaj 

 u barków, a kończy się u szwu na 2 /j długości pokryw; drugie, t. j. dolne pasmo, 

 mieści się na zaokrąglonym spadku tychże. Wielkość wszakże i rozmiar tych pasem 

 bywa bardzo różna i odmienna u każdego niemal osobnika. Niekiedy plamy zamienione 

 są w niezbyt wyraźne centki i tak są słabe, że je zaledwie znać. Nie mając jeszcze 

 wówczas dostatecznej ilości okazów, musiałem opisać na podstawie nie wielu osobni- 

 ków, które ciemniejszych pasem nie posiadały. Oprócz tego że znalazłem raz b. dużo 

 okazów w Zwierzyńcu skierniewickim, natrafiałem także na jeden okaz w lesie koło 

 Piaseczna 11/7 1907 r. 



Uzupełnienie do strony 197: 



Agolius mixtus V i 1 1 a. W wysokich górach jest bardzo zwykły. Na naszym ob- 

 szarze znajdowałem go dwukrotnie w licznych okazach w Tatrach na Czarnym Stawie 

 Gąsienicowym, 8 i 16 Sierpnia 1903 r. Podczas lotu opadły na wodę z której je wy- 

 łowiłem. 



Uzupełnienie do strony 200: 



Acrossus depressus, abnormitas atramentarius, Er ich son. Podane w dawnym 

 opisie cechy odnoszą się do A. luridus varietas nigripennis Fabricius. zaś A. atra- 



