142 



Uzupełnienie do strony 87: 



Rodzaj Hydraena Kugelan. Przód tarczy głowy zazwyczaj posiada pośrodku 

 głęboko wcięty brzeg. Boki pokryw, poczynając od barków aż do 2 / 3 swej długości 

 są najczęściej prostolinijne. Nogi długie, a ostatni członek łapek jest bardzo duży. 



Uzupełnienie do strony 89: 



Rodzaj Spercheus Kugelan. Ciało z obwodem okrągło jajowatym jest ku za- 

 kończeniu cokolwiek zwężone prostolinijnie. 



Uzupełnienie do strony 93: 



Gatunek Hydrous piceus Lin. Drobniejsze, mniej wybitne różnice w cechach są 

 następujące. Zarys obwodu pokryw ku zakończeniu tychże silniej zwężony niż u na- 

 stępnego gatunku. Spód przedkarcza, zwłaszcza od strony osadzenia głowy, jest bru- 

 natno-czerwony : podgięcia pokryw posiadają czerwonawy naciek (czy zawsze?). Rów- 

 nież barwa czerwona przebija się na skośnie ściętych członkach łapek, zwłaszcza u wy- 

 dłużonego zakończenia tychże. Nadto guzikowate nasady pierwszej pary nóg są też 

 czerwonawe. Nakoniec czasem także na pierścieniach brzucha przebija się barwa czer- 

 wona. Jak poprzednio wspomniałem jest to owad u nas dość, a nawet bardzo rzadki; 

 w tym roku wszakże z wiosną okazał się w sporej ilości pod Warszawą na Saskiej 

 Kępie i po raz pierwszy znalazłem 29 Kwietnia i 5 Maja sam kilka t. j. pięć okazów, 

 towarzysz zaś mój p. P o d o w s k i znalazł w tym samym czasie 40 okazów. 



Uzupełnienie do strony 94: 



Hydrous aterńmus Eschscholtz. Zawsze czarniejszy od poprzedniego. Na- 

 cieki czerwonawe zdarzają się wprawdzie, ale są o wiele słabsze. Wymienić należy 

 jeszcze jedną cechę odróżniającą go od poprzedniego gatunku mianowicie że na 

 przedniem wydłużeniu listewki lancetowatej umieszczonej od spodu ciała, widać wy- 

 raźną, dość głęboką rynienkę, czego Hydrous piceus wcale nie posiada, a miejsce to 

 u niego jest niemal zupełnie równe i gładkie. 



Uzupełnienie do strony 121: 



Rodzaj Helichus Erich son. Nogi całe i pojedyńcze ich członki składowe są 

 dłuższe niż u poprzedniego rodzaju Dryops 01ivier. 



Uzupełnienie do 122: 



Stenelmis canaliculatus Gy Hen hal. Przedkarcze u nasady jest nieco węższe od 

 pokryw z wyskokami ściętymi na przednich kantach nieco ku dołowi i na zewnątrz. 



Uzupełnienie do strony 129: 



Macronychus ąuadrituberculatus Muller. Odnośnie barwy, to górna powierz- 

 chnia ciała jest czarno brunatna z naciekiem o wiele jaśniejszym, rdzawo-żółtym, głę- 

 boko zachodzącym od górnego brzegu przedkarcza. 



