4 



Częstochowskie: Częstochowa, Blachownia, Olsztyn, Janów, Złoty Potok, Zalesi- 

 ce, Soborzyce. 



Konieckie: Końskie, Niekłań, Stęporków, Mokre, Piekło. 

 Kieleckie: Kielce, Białogon, Chęciny, Zagnańsk, Bodzentyn, Łysica. 

 Opatowskie: Łyse Góry, Św. Krzyż, Góra Włocławska, Jeleniowo, Gołoszyce, 

 Krzyżtopory, Wojnowice, Grzegorzewice, Bratków, Nieskorzew. 



W spisie niniejszym wyżej wymieniona praca została oznaczona jako Bł. t 

 W tomie XI (1891 r.). 



B. E i c h 1 e r. Przyczynek do flory mykologicznej okolic Międzyrzeca. Rdzawni- 

 kowate (Uredineae). — Praca zawiera wyliczenie 98 gatunków grzybów rdzawnikowatych, 

 a wśród nich koło 20 gatunków na roślinach uprawnych. Zasługuje na uwagę notat- 

 ka, że rdza malwowa (Puccinia mafoeacearum Mont.) została dostrzeżona na malwie 

 ozdobnej w Międzyrzecu przez autora jeszcze w 1885 roku. 



W spisie praca ta oznaczona jako E i c h 1. I. 



W tomie XIV (1896 r.). 



Fr. Błoński. Przyczynek do flory grzybów polskich. — Praca zawiera gatun- 

 ki grzybów z następujących miejscowości Królestwa Polskiego: 

 Pow. Błoński: Jordanowice, Grodzisk, Brwinów. 

 Nowomiński: Otwock, Dębe, Mińsk, Mrozy, Kałuszyn. 

 Łukowski: Burzec. 

 Sokołowski : Błonie. 



Łęczycki: Opiesin, Sabatka, Miroszowice. 



Kutnowski: Głogowa, Miłowice, Dobrzelin, Pniewo. 



Częstochowski: Złoty Potok. 



Będziński: Mirów, Bobolice. 



Olkuski: Smoleń, Ojców. 



Koniecki: Chlewiska. 



Iłżecki: Bałtów, Starachowice, Brody. 



Opatowski: Nietulisko. 



Puławski: Puławy, Kazimierz, Bochotnica, Witoszyn. 

 Lubartowski: Kijany, Zezulin, Zawieprzyce. 

 Chełmski: Rejowiec. 



Zamojski: Zwierzyniec, Szczebrzeszyn, Krasnobród, Bondyż. 

 Tomaszowski: Tomaszów, Tarnawatka, Krśnice. 

 Biłgorajski: Biłgoraj. 

 Janowski : Kraśnik, Momoty. 

 Kozienicki: Janowiec. 



Mamy tu obszerny spis grzybów, zawierający jednak stosunkowo niewiele paso- 

 rzytów na roślinach uprawnych. Przy grzybach wyższych (Polyporaceae, Thelephoraceae), 

 nigdzie żywiciel niewymieniony i dlatego z grzybów tych w naszem zestawieniu wy- 

 mieniamy tylko najważniejsze pasorzyty. 



Praca oznaczona w spisie jako Bł. II. 



W tomie XV (w 1898 r.). 



St. Chełchowski. Grzyby podstawko-zarodnikowe Królestwa Polskiego. 



Część I. Autobasidiomycetes. Podstawczaki. — Obszerna praca, zawierająca prócz 

 obszernego ogólnego wstępu wyliczenie 767 gatunków grzybów wyższych z wymienie- 

 niem ich stanowisk, zanotowanych przez samego autora, a także z dołączeniem danych 

 dawniejszych. Przy wielu jednak gatunkach grzybów wyższych niezawsze można z no- 



