16 



Szkodniki w 1912 roku. 



Ze szkodników zanotowano w tym roku 1) muchę Hydrellia griseola Fali., 

 której larwy wygryzają miny w liściach. Włochy pod Warszawą (Wł. Gor.j, 2) żucz- 

 ka Lema cyanella L.— larwy zgryzają miękisz liściowy, pozostawiając nietkniętą tylko 

 skórką. Mory pod Warszawą w sierpniu (Wł. Gor.J. 



Choroby w 1913 roku. 



Ustilago Avenae Jens. Głownia rozpylająca się. Łęczyca, Poturzyn igub. Lu- 

 belska iJ. Lent z). 



Puccinia graminis Pers. Rdza liniowa. Warszawa (Ursynów). Nałęczów (rdza 

 na pochewkach liściowych i plewkach ). Sobieszyn — na wszystkich odmianach owsa 

 w silnym stopniu, w szczególności zaś na odmianach: Rychlik Sobieszyński i Lento- 

 wicki (J. Trze b.). 



P. coronifera Kleb. Rdza wieńcowa. Pokolenie ognikowe na szakłaku: Rham- 

 nus Cathartica L. Warszawa: Ursynów, Mory, w silnym stopniu. Razem z P. graminis 

 Pers. w Sobieszynie na odmianach Webba, Swarta, Klockhapre ze Sval6f i na Rych- 

 liku Sobieszyńskim (J. Trzeb. i. O silnem występowaniu rdzy na owsie donosi 

 wkońcu W. Bereza (Szymanów, pow. Sochaczewski, „Gaz. Roln." N° 39) E. Krycz- 

 k o w s k i z Brzostowej w Kieleckiem (Sprawozdanie stacyi rolniczej) lecz bez podania 

 nazwy gatunkowej. 



*Cladosporium herbarum Link. Czernienie liści i ździebeł. Łęczyca (M. Komar). 



Szkodniki w 1913 roku. 



Ze szkodników zanotowano tylko uszkodzenia kłosków przez wciornastki (Thrips) 

 w okolicach Kalisza oraz na Litwie (Hrudopol, gub. Grodzieńska). 



Zachwaszczenie owsa przez łopuchę (Raphanus Raphanistrum L.) wystąpiło 

 w gub. Lubelskiej (Poturzyn;. Wałowanie owsa dało dobre wyniki w walce z tym chwa- 

 stem (J. Lent z). „, , tM . , 



v ' Choroby w 19H roku. 



Ustilago Avenae Jens. Pola włościańskie w Sobieszynie w dość silnym stopniu. 

 Wieluń, gub. Kaliska, w kilku miejscach (W. Bańkowski „Gaz. Roln." JSfs 30). 

 O głowni prócz tego (bez podania gatunku) donosi E. Detkens, Borek Mysłakow- 

 ski („Gaz. Roln." JSfe 29). 



* Septoria Avenae Frank. Przeważnie na dolnych liściach, powodując ich bru- 

 natnienie i obumieranie. Sobieszyn (J. Trzeb.). 



Żółknięcie wschodów równocześnie z żółknięciem wschodów jęczmienia wystą- 

 piło wiosną na dużej przestrzeni w Podziszkach, gub. Suwalskiej. 



Przymrozki wiosenne. Owsy ucierpiały od przymrozków w następujących miej- 

 scowościach. Borek Mysłakowski w Łowickiem („Gaz. Roln." Ns 21, E. Detkens), 

 Kutno —„Przymrozki spowodowały osłabienie wegetacyi" (W. Staniszkis, ibid), 

 Bzury w Szczuczyńskiem — „Przymrozki na lżejszych gruntach poczyniły pewne 

 szkody" („Gaz. Roln." Ne 4), Kazimierza Wielka w Kieleckiem— „Przymrozki w końcu 

 kwietnia i w początkach maja zaszkodziły jarzynie" (K. Stecki „Gaz. Roln." No 22). 



Wpływ suszy. O szkodliwym wpływie suszy donosi St. Czekanowski z Gró- 

 jeckiego, gub. Warszawska („Gaz. Roln." N° 29) oraz M. Komar z Łęczycy; z po- 

 wodu zbyt małej wilgoci w glebie zawcześnie następuje dojrzewanie owsów („Gaz. 

 Roln." No. 30). 



Sinapis awensis L. (gorczyca polna). O silnem zachwaszczeniu owsa przez gor- 

 czycę polna, w Hrubieszowskiem wspomina J. Lent z („Gaz. Roln." Na 15). 



