18 



Gryka. 



(Polygonum Fagopyrum L.j. 

 Szkodniki. 



Tipula oleracea L. Zbutwieri podkomarek. Larwy zbutwienia podkomarka uszko- 

 dziły wschody gryki w Radzyniu w gub. Siedleckiej w 1912 roku. 



Zboża w ogólności. 



W 1912 roku. 



W gub. Radomskiej dość znaczne w zbożu spustoszenia poczyniła niezmiarka 

 (Chlorops taeniopus Mg). Zboża zaś jare ucierpiały wiele na wiosnę w Lubelskiem 

 od susłów oraz drutowców. Podobnież silnie wystąpiły susły w r. 1913. Wałowanie 

 przeciw drutowcom dało dobre wyniki. W tymże roku duże spustoszenia w okolicach 

 Poturzyna poczyniły myszy (J. Lent z). W lipcu zaś w okolicach Kazimierzy Wielkiej 

 zboża uszkadzała Rolnica zbożówka (Agrotis segetum Schiff). 



W 1913 roku. 



W roku tym wszystkie zboża wogóle wiele ucierpiały od rdzy. O silnem wystę- 

 powaniu „śnieci otwartej" u zbóż donosi E. Kryczkowski z Brzostowej w Sando- 

 mierskiem („Gaz. Roln." J£ 39). 



Burak cukrowy (B. pastewny i ogrodowy). 



'Beta iwlgaris L. var. Rapa D u m.). 



Zgorzel siewek wystąpiła w wielu okolicach Królestwa, a mianowicie, w Lubel- 

 skiem w Poturzynie bardzo intensywnie, w Kaliskiem (Kalisz), w Kazimierzy Wielkiej 

 i w Falborzu („Burak" !Ns 7). W Falborzu , gwałtowne wiatry były powodem, że wiele 

 plantacyi zostało silnie uszkodzonych" nb. autor niepodaje, czy od suchych wiatrów 

 pousychały same siewki, jak się to zdarza na Ukrainie, czy też nasiona buraków zo- 

 stały poprostu wywiane z gleby). Podobną notatkę znajdujemy o uszkodzeniu bura- 

 ków przez wichry w Łaniętach („Burak" Ns 7): „Wschody nierówne i opanowane przez 

 zgorzel". Brzostowa („Kos." 1912): „Zgorzel nie pokazywała się, gdzie saletrowano 

 przed sadzeniem" i„Kos." 1912). W chorych siewkach z okolic Warszawy (Błonie) 

 stwierdzono na Stacyi Ochrony Roślin obecność grzybów: Phoma Betae Fr., Pythium 

 de Baryanum H e s s e, Alternaria tenuis N. v. E. 



Sucha zgnilizna liści sercowych i usychanie główek korzeniowych. Choroba 

 ta wystąpiła w drugiej połowie lata w Lubelskiem (Jaszczów, Trawniki, Gościeradów, 

 Janów, Urzędów, Poturzyn). W Poturzynie przytem na przestrzeni kilkudziesięciu 

 morgów. Choroba występowała tu niejednostajnie, lecz wyspami (M. Pajewski, 

 J. Trzeb.). 



W Jaszczowie miałem sposobność przekonać się, że choroba występuje przeważ- 

 nie w miejscach nizkich, podmokłych, gdzie wszystkie okazy zostały dotknięte suchą 

 zgnilizną. Obumieranie u niektórych okazów rozpoczynało się od wierzchołka korze- 

 niowego, u innych zaś od główki. W ostatnim wypadku niektóre okazy wytworzyły 



