32 



W 1913 roku. 



* Platyparaea poeciloptera S c h r. Mucha szparagowa. Larwy tej muchy drążą 

 łodyżki szparagów, powodując ich żółknięcie, a następnie zupełne zamieranie. Wy- 

 stępowanie szkodnika notowano w Konarach pod Górą Kalwaryą w pow. Grójeckim 

 i w Marcelinie pod Warszawą. 



W 1914 roku. 



Puccinia Asparagi D C. Rdza szparagowa występowała w tym roku w okolicach 

 Warszawy w stopniu słabszym niż w latach poprzednich. 



Dane dawniejsze. 

 Choroby. 



Puccinia Asparagi DC. Międzyrzec (Eichl. I). Kopana pod Brwinowem, Jan- 

 ków (Spr. II). 



Szkodniki. 



Crioceris duodecimpunctata L. Powszechny i pospolity. Kamionka B. (Ost. III). 



Crioceris Asparagi L. Poskrzypka. Żuczki uszkadzające liście, łodyżki szparagów. 

 Występowanie szkodnika notowano w Skarbonce pod Celestynowem (Spr. II). Po- 

 wszechny, Gocławek (Ost. III). 



Szpinak. 



(Spinacia oleracea). 



Peronospora effusa R a b h. Ogród Puławskiego instytutu rolniczego w silnym 

 stopniu. Prawdopodobnie zaraza została zawleczona wraz z nasionami, bo w okolicy 

 dotąd nigdzie się nie spotykała (Nie w. Jacz. VI). 



Kapusta. 



(Brassica oleracea L.). 

 W 1912 roku. 



Plasmodiophora Brassicae W o r. Śluzowiec powodujący tak zwaną kiłę albo 

 przepuklinę kapuścianą. (Nieprawidłowe lub graniaste naroślą na korzeniach). Naroślą 

 te później gniją, kapusta zaś albo całkiem obumiera lub też, o ile zarażenie nastąpiło 

 później, nie zawiązuje całkiem główek. Przepuklina wystąpiła w Służewcu pod Warsza- 

 wą i w Koźminku w gub. Kaliskiej we wrześniu (W. Urbanowicz). 



Ze szkodników zanotowano w tym roku uszkodzenie korzeni przez larwy muchy 

 brukwianki Anthomyia Brassicae B o u c h e po ogrodach w Błoniu gub. Warszawska. 



Choroby w 1913 roku. 



* Peronospora parasitica Pers. Szare, pleśniowate plamki na dolnej stronie liści. 

 Na rozsadzie kapusty w Morach w maju (Wł. Gor.). 



Sporidesmium exitiosum Kuhn 1 ) Szare plamy na liściach. Mory. 



') Synonimy: Macrosporiiim Brassicae Berk., Alternaria Brassicae Sacc, Polydesmus exi- 

 łiosus K ii li n , Krankh. d. Kult. Gew. (1858). 



