113 



warunków bytu i posiadających jednakową skalę wymagań życiowych. Nad Nidą 

 Dolną halofity nie tworzą na większych przestrzeniach jednostajnego kobierca roś- 

 linnego, grupując się głównie około licznie rozrzuconych źródeł mineralnych, gdzie 

 grunt zawiera znaczne ilości soli. Ta zawartość soli w gruncie w blizkości źródeł, jak 

 również nad wypływającemi z nich strumykami nie pozwala rozwijać się innej roślin- 

 ności, oprócz halofitów, które w tych miejscach panują niepodzielnie. Pozatem wystę- 

 pują one na gruntach mniej lub więcej zasolonych, porozrzucane wśród roślinności 

 niehalofitowej, szczególnie na łąkach słonych, o których będzie mowa niżej. 



Jak już zaznaczyłem wyżej, występujące w okolicy źródła ze względu na zawar- 

 tość soli mineralnych dzielą się na 2 kategorje: źródła siarczano-słone i siarczane. 

 Pierwsze są to słabe źródła solankowe. We wszystkich tych źródłach prof. Kitajew- 

 ski znajdował oprócz chlorku sodu, wolny siarkowodór, siarczan wapnia i siarczan 

 magnezu. Źródła siarczane są daleko więcej rozpowszechnione od siarczano-słonych 

 i sięgają bardziej na północ. Zarówno w źródłach siarczano-słonych, jak i siarczanych 

 woda ma barwę mleczno-mętną, zapach siarkowodorowy, śmierdzący, stąd też miejsco- 

 wa ludność nazywa źródła siarczane „śmierdziokwy", a siarczano-słone „sól". Ponie- 

 waż siarkowodór w rozczynie wodnym w zetknięciu z powietrzem utlenia się na wodę 

 i siarkę, więc w źródłach tych spotykamy prawie zawsze na powierzchni wody cie- 

 niutką powłokę z siarki, a niekiedy nawet znaczniejsze ilości tej ostatniej, szczególnie 

 w dni słoneczne, gdyż światło reakcję tę przyśpiesza. Dzięki istnieniu zakładów ką- 

 pielowych w Busku i Solcu, dla których były dokonywane analizy wody ze źródeł 

 siarczano-słonych, jestem w możności podać rezultaty dokonanych prób. 



Analiza wody mineralnej z Buska, dokonana w 1911 roku przez Warszawskie La- 

 boratorjum D-ra St. Serkowskiego w obliczeniu na odpowiednie sole 1 ): 



ŹRÓDŁO 



m i 



J* 2 



N° 4 



N° 5 



J6 6 



JVfe 7 



m 8 



Rotunda 



Krzemionka. . °/oo 



0,49000 



0,03600 



0,03400 



0,55400 



0,06800 



0,05800 



0,27800 



0,21200 



Chlorek sodu . „ 



10,27800 



10,47742 



9,86930 



10,27180 



10,27180 



9,30580 



9,70488 



10,06894 



Jodek magnezu 



0,00105 



0,00125 



0,00126 



0,00130 



0,00184 



0,00173 



0.00230 



0,00145 



Bromek „ 



0,00125 



0,00187 



0,00252 



0,00212 



0,00250 



0,00150 



0,00187 



0,00225 



Siarczan potasu. „ 



0,36800 



0,19956 



0,95000 



0,20187 



0,53756 



0,54810 



0,93900 



0,02175 



magnezu , 



0,90900 



0,89400 



0,10800 



0,38592 



0,41200 



0,42000 



0,60300 



0,56100 



„ wapnia „ 



1,26200 



1,31976 



0,68240 



1,70000 



1,54450 



1 ,43520 



1,12630 



1,24530 



Węglan wapnia. „ 



0,17000 



0,12954 



0,25227 



0,10000 



0,18630 



0,22720 



0,25270 



0,22720 



magnezu , 



0,20800 



0,17390 



0,21100 



0,10786 



0,15600 



0,19090 



0,08600 



0,19090 



„ żelaza . „ 



0,03170 



0,02640 



0,95560 



0,26400 



0,11220 



0,01650 



0,14520 



0,20900 



Siarkowodór . . „ 



0,03300 



0,02100 



0,03600 



0,02600 



0,02800 



0,04200 



0,01800 



0,04000 



Części stałe . . „ 



13,75700 



13,28070 



13,10235 



13,01487 



13,29070 



12,24693 



13,15725 



12,77979 



Radjoaktywność 



















Przewodnictwo K. „ 



0,000432 



0,000427 



0,000419 



0,000431 



0,000419 



0,000427 



0,000445 



0,000423 



Wody źródła mineralnego w Solcu były ostatni raz analizowane przez prof. Szkoły 

 Głównej D-ra Romana Wawnikiewicza w 1868 r. a ). 



') Busk (4) str. 8 9. 



a ) Dr. Włodzimierz Daniewski (8), str. 61. 

 Pam. Fizyogr. T. XXIII. Botanika. 



15 



