« 



124 



Solidago Virga aurea. 

 Senecio Jacobea. 

 Centaurea Jacea. 

 Lampsana communis. 

 Lactuca muralis. 

 Crepis biennis. 



Brachy podium silvatirum . 



pinnatum. 

 Bromus inermis. 



asper. 

 Festuca gigantea. 



elatior. 

 Poa nemoralis. 

 Dactylis glomerata. 

 Melica nutans. 

 Deschampsia caespitosa. 

 Agrostis alba. 



vulgaris. 

 Car ex silvatica. 

 „ pallescens. 

 leporina. 



„ tectorum. 

 Hieracium pratense. 



silvaticum. 

 vu /gai um. 

 umbellatum. 



Gnaphalium sihaticum 

 Luzula campestris. 

 Lycopodium clavatum. 

 Athyrium Filix femina. 

 Aspidium „ mas. 



spinulosum, 



Oprócz niewielkich przestrzeni, zajętych przez czyste lasy dębowe lub grabowe, 

 drzewa liściaste występują najczęściej zmieszane ze sobą lub w towarzystwie sosny, 

 tworząc lasy mieszane o bogatej florze i skomplikowanych stosunkach ekologicznych. 

 Lasy liściaste, jako posiadające większe wymagania co do zawartości substancyi po- 

 karmowych w glebie, zajmują przeważnie grunty lepsze. Z drugiej zaś strony opadające 

 listowie tworzy grubą warstwę próchnicy, w wysokim stopniu porowatą, o luźnym 

 skupieniu cząsteczek, więc łatwo się przewietrzającą, co w związku z dobremi warun- 

 kami wilgotności, tworzy b. dogodne podłoże dla rozwoju roślinności. Warunki oświe- 

 tlenia, które tutaj nie są bynajmniej jednostajne, wywierają znaczny wpływ na wystę- 

 powanie form roślinnych, dając przewagę w miejscach zacienionych gatunkom wybitnie 

 leśnym, w miejscach zaś słonecznych i po brzegach lasów — formom właściwym, od- 

 krytym pagórkom i łąkom. Zarówno jedne jak i drugie zwiększają bogactwo flory 

 leśnej. 



Różnorodność panujących warunków wyraża się w przystosowaniach biologicznych, 

 jakie występują u przedstawicieli tej formacyi roślinnej. Tak np. w cienistych miejscach 

 w lasach: w Zborowie, Bogucicach, pod Widuchową, występują Oxalis Acetoselia, Lactuca 

 muralis, Convalaria majalis, Polygonatum officinale, P. multif/orum, Lilium Marta- 

 gon i inne mające zwykle duże. szerokie, matowe liście z licznemi szparkami oddecho- 

 wemi. To samo zjawisko występuje i u wielu gatunków traw, jak: Brachypodium 

 sihaticum, Festuca gigantea, Melica nutans, Poa nemoralis i t. d. 



Wśród roślinności cienistych lasów występuje mnóstwo form trwałych z silnie 

 rozwiniętemi częściami podziemnemi (kłącza, bulwki, cebulki, grube korzenie), służącemi 

 do gromadzenia substancyi pokarmowych w okresie wegetacyi. Niektóre z nich dzięki 

 temu zakwitają wczesną wiosną, kiedy promienie słoneczne mogą przenikać przez ko- 

 rony drzew, pozbawionych liści, i kiedy szanse opylenia są większe. Z tych gatunków 

 występują tu : Viola mirabilis, Primula elatior, Luzula pilosa, Anemone nemorosa, 

 A. ranunculoides, Hepatica triloba, Pulmonaria officinalis i inne. Z krzewów, stanowią- 

 cych podszycie cienistych lasów, wcześnie na wiosnę kwitną: Corytus Avellana i Da- 

 phne Mesereum. W miarę jednak tego, jak drzewa liściaste rozwijają liście i coraz bar- 

 dziej zacieniają grunt, ilość kwitnących roślin zmniejsza się, a te z nich, które nie 



