126 



U. Rozwój roślinności na porębach. 



Nie mniej ciekawie, niż w lasach, układają się stosunki florystyczne na porębach. 

 Mamy tutaj doskonałe pole do robienia obserwacji, jak w zależności od zmiany wa- 

 runków zmienia się i skład roślinności, która przechodzi różne stadya rozwojowe. 

 Każde z nich przedstawia ogniwo w długim łańcuchu nieustannej walki o byt, jaka 

 trwa pomiędzy poszczególnymi gatunkami i jaka prowadzi niekiedy do zmiany charak- 

 teru formacyi roślinnej. Studyowanie więc zmian roślinności na porębach ma duże 

 znaczenie dla ekologii roślin, albowiem wykazuje nietylko wpływ czynników zewnętrz- 

 nych na rośliny, jak: światło, wilgotność, zawartość substancyi pokarmowych w glebie 

 i t. p., ale i indywidualne właściwości osobników, które im pozwalają przystosowywać 

 się do zmieniających się warunków bytu i dzięki temu szybciej się rozpowszechniać, 

 a tym samym odgrywać poważniejszą rolę w życiu formacyi roślinnej. 



Wyrąbywanie drzew na znacznej przestrzeni, a więc niszczenie gatunków, które 

 były niejako organizatorami formacyi roślinnej, zasadniczo zmienia warunki bytu roślin- 

 ności, pociągając za sobą głębokie zmiany. Zarówno ogólny charakter pracy, jak 

 i niedostateczna ilość obserwacyi nie pozwalają mi bliżej rozpatrywać tych niezmiernie 

 ciekawych zjawisk ekologicznych. Dlatego też postaram się naszkicować w najogól- 

 niejszych zarysach obraz rozwoju roślinności na porębach sosnowych w lesie rządo- 

 wym pod Wełczem. 



Gleba na porębach jest piasczysta, pokryta cienką warstwą próchnicy, zmieszanej 

 z ziarnkami piasku; głębiej występuje siwy ił; powierzchnia b. łagodnie pochylona z po- 

 łudnia na północ; gleba naogół wilgotna, a w północnej niższej części posiada nawet 

 nadmiar wilgoci. Drzewa w lesie wilgotnym wycięto w zimie lub wcześnie na wiosnę, 

 część wywieziono, resztę porżnięto i ustawiono w sążnie. Porębę otacza z południa 

 i zachodu stary las, od wschodu starsze poręby, od północy zarośla. Czas obserwacyi: 

 koniec czerwca i początek lipca 1913 r. 



Występujące na porębie gatunki można podzielić na 2 kategorye: 1) pozostałe 

 po wyrąbanym lesie, a więc tubylców i 2) przybyszów. 



Gatunki tubylcze, pozostałe po wyrąbanym lesie: 



Potentilla Tormentilla. 

 Vaccinium Myrtillus. 



„ Vitis idaea. 

 Luzula pi/osa. 

 Melampyrum pratense. 

 Ranunciilus acer. 

 Branełla vulgaris. 

 Majanthemum Hfolium. 

 Viola~ K silvestris. 



„ canina. 

 Corylus Avellana. 

 Crataegus Oxyacantha. 

 Sorbus aucuparia. 



Hokus lanatus. 

 Cynosurus cristatus. 



II. 



Veronica officinalis. 



„ montana. 

 Calluna znilgaris. 

 Aspidium spinulosum. 



Filix mas. 

 Athyrium Fi/ix femina. 

 Pteris aquilina. 

 Platanthera bifolia 

 Alchemilla vulgaris (rzadko). 

 Lampsana communis. 

 Lysimachia nu mm u la ria . 

 Juniperus communis. 



Przybysze: 



Hypochoeris radicata. 

 Leontodon autumnalis. 



