154 



osiągnęła kres swojego rozpowszechnienia i pod wpływem zmienionych (nieprzyjaznych) 

 warunków wyginęła na znacznych obszarach, utrzymując się tylko na niektórych miej- 

 scach swego pierwotnego osiedlenia. Relikty więc są to gatunki rzadkie dla danej 

 flory, występują one wogóle sporadycznie, odznaczają się małą zdolnością życiową 

 i posiadają porozrywane zasiągi, niekiedy bardzo odległe od siebie (setki lub tysiące 

 kilometrów). Z określenia tego wynika, że nie każdy rzadki gatunek jest jednocześnie 

 reliktem. Występowanie reliktów jest związane zazwyczaj ze skalistem podłożem na 

 miejscach bardziej wzniesionych nad poziom morza. 



Z pośród gatunków charakterystycznych na obszarze w mowie będącym występują 

 formy wodne, leśne, lecz najliczniej reprezentowani są przedstawiciele roślinności kse- 

 rofitowej, stepowej. Rozpatrzmy pokrótce te formy, a przedewszystkiem ich rozpo- 

 wszechnienie geograficzne. 



Spis roślin, charakteryzujących południowe części Królestwa Pol- 

 skiego i występujących nad dolną Nidą 1 ). 



(Formy reliktowe oznaczone zostały -f, postawionym przed nazwą gatunku). 



% + Stipa capillata L. Królestwo Polskie (połudn. części między Pińczowem, Bu- 

 skiem a Wiślicą, wzdłuż Nidy, głównie na gipsowych i wapiennych ska- 

 łach, Kazimierz, Sandomierz). Najbliższe stanowiska: Śląsk (Grunberg), 

 Pomorze (koło Szczecina), Poznańskie (kilka stanowisk w obwodzie Schrim- 

 mskim i Inowrocławskim), Saksonia (Meissen), w obszarze Odry (Frankfurt). 

 Pozatem w południowej i środkowej Rosyi, na Krymie, na Kaukazie, 

 w środkowej i południowej Europie, środkowej Azyi, Syberyi, Turkiestanie, 

 północnej Persyi. 



% -f Stipa pennata L. Królestwo Polskie (połudn. części: Sandomierz, Busk, Piń- 

 czów, Ojców — na wapiennych i gipsowych wzgórzach). Najbliższe stano- 

 wiska: Śląsk (tylko koło Sprottau), Pomorze (tylko Garz i Pyritz), Prusy Za- 

 chodnie (kilka stanowisk głównie koło Torunia nad Wisłą), w południowej 

 i środkowej Rosyi, na Krymie, Kaukazie, południowej i środkowej Europie, 

 dochodzi do południowej Szwecyi, północnej Afryce. 



% + Sesleńa coerulea Ard. Królestwo Polskie (połudn. części: na wapiennych 

 wzgórzach nad Nidą i na gipsach koło Buska). Najbliższe stanowiska : na 

 Śląsku (?), w południowo-zachodniej części gub. Podolskiej i południowo- 

 wschodniej Galicyi. Oprócz tego w Czechach, Turyngii (obficie), w pro- 

 wincyach Nadreńskich, miejscami w Saksonii, w Jurze Szwajcarskiej, Alpach 

 (dochodzi do 3000 m.), na Węgrzech, w Transylwanii, Karpatach, Tatrach, 

 w Bułgaryi, na Kaukazie. 



') Spis ten został ułożony głównie na podstawie następujących dzieł: Rostafińskiego (39), 

 Garcke'go (18), Schmalhausen'a (42), Litwinowa (27), Drymmera (9), (10), Drudego (9) 

 Ganieszyna (17), J e 1 e n k i n a (22), Łapczyńskiego (28), (29), Paczoskiego (33), (34), 

 Niekiedy korzystałem i z innych prac, którycli nie wymieniam, a przede wszystkim z „Pamiętnika Fizyo- 

 graficznego". 



