158 



i polndniowo-wschodniej, na Krymie, Kaukazie, w Zachodniej Syberyi, 

 Ałtaju, Turkiestanie, Dżungaryi. 



% + lnu/a ensifolia L. Kr. Polskie fna skałach i słonecznych wzgórzach, między 

 zaroślami w południowych częściach: Janowiec, Teresin, Kazimierz, Sando- 

 mierz, Ojców, Kobylany, góry Świętokrzyskie, nad dolną Nidą). Najbliższe 

 stanowiska na zachodzie: Baden (rzadko) i na wschodzie Wołyń (Krzemie- 

 niec), Gotland, w Rosyi w południowej i południowo-wschodniej części 

 (rzadko), na Krymie, Kaukazie, w obwodzie Zakaspijskim, Małej Azyi, pół- 

 nocnej Persyi, północnych Włoszech, Austryi, Serbii, Rumunii, Dobrudży? 

 Bułgaryi. 



% + Cirsiutn eriophorum S c o p. Kr. Polskie (tylko w południowych częściach 

 b. rzadko: Chełm, Busk, Hańsk), Rosya (południowo - zachodnia część 

 w obszarze leśno - stepowym, wyżyna środkowo - Rosyjska, południowo- 

 wschodnia część, nie dochodzi do Wołgi), Krym, Śląsk (koło Cieszyna), 

 w Saksonii (często), Czechach, w górach Olbrzymich, Turyngii (częściej). 

 Pozatem miejscami w południowej i środkowej Europie. 



% + Cirsiutn canum L. Królestwo Polskie (w południowo-zachodniej części: Czę- 

 stochowa, Proszowice, Skalbmierz, nad dolną Nidą, Warszawa (?) x ), Śląsk 

 (często), Poznańskie (2 stanowiska), okolice Drezna, w Czechach wzdłuż 

 gór Olbrzymich do Pragi, Austrya, północne Włochy, Serbia, Bośnia, Ru- 

 munia, Bułgarya, Mała Azya. Rosya (południowa i środkowa). Najbliższe 

 wschodnie stanowisko na Wołyniu. 



% + Cirsiutn pannnonicutn G a n d. Kr. Polskie (w południowych częściach: Ja- 

 nów, Teresin, Kazimierz, Kielce, Pińczów), Śląsk, Czechy. W Rosyi mało 

 rozpowszechniona forma, występuje na wyżynie środkowo -Rosyjskiej i na 

 południu. Północne Włochy, Austro-Węgry, Serbia, Bośnia, Bułgarya, Tra- 

 cya, Zachodnia Syberya. 



G Tragopogon major J a c q. Kr. Polskie (na słonecznych wzgórzach, najchęt- 

 niej na wapiennej glebie w południowych częściach (rzadko): między Stop- 

 nicą, Pińczowem a Wiślicą, Chełm i wzdłuż Wisły, Mokotów (Warszawa). 

 Śląsk, Prusy Zachodnie (rzadko), Rosya środkowa i południowa, środkowa 

 i południowa Europa, Mała Azya, obwód Zakaspijski. 



G Tragopogon orientalis L. Kr. Polskie (Lublin, Chełm, Sandomierz, nad dolną 

 Nidą, Ojców). W Rosyi na południu i wschodzie częściej, w pasie Nad- 

 bałtyckim. Pozatem w południowej i środkowej Europie. 



G Catnpanula sibirica L. Kr. Polskie (na suchych wzgórzach, chętnie na wa- 

 piennej glebie w południowych częściach: Lublin, Chełm, Hrubieszowskie, 

 Kazimierz, Nałęczów, Iwanowice, Sandomierz, Słupia Nadbrzeżna, Kielce, 

 Ojców, między Pińczowem, Stopnicą a Wiślicą, Hańsk w pow. Włodawskim; 

 oprócz tego notowany dla pow. Sieradzkiego i Tureckiego, okolic War- 

 szawy (?) 2 ) ), Śląsk (2 stan.), pagórki w dolinie Odry od Frankfurtu do 



') Już od 40 lat nie było spotyk. w okolicach Warszawy. (Patrz Pam. Fiz., t. II, str. 331, r. 1882). 

 •) Ł a p cz y ń s k i (II t. Pam. Fizyogr. 1882 r. str. 331) zaznacza, że C. sibirica już od 10 lat, 

 t. zn. od 40 lat nie była spotykana. 



