168 



omawianego terenu ocalały na zachodzie w środkowym pasie Europy na granicy mię- 

 dzy skandynawskimi i alpejskimi lodowcami, na wschodzie, jak wykazują badania 

 Paczoskiego 1 ), Litwinowa 2 ), na wyżynach Wołyńsko - Podolskiej, środkowo- 

 Rosyjskiej i być może na Roztoczu 3 ), łączącem wyżynę Lubelską z Podolską. 



W miarę tego, jak powierzchnia uwalniała się od lodu, i powstawały odpowiednie 

 warunki dla rozwoju roślinności, ta ostatnia stopniowo zajmowała teren, dawniej pokr)ty 

 przez lody. Oczywiście osadnictwo południowych b. wzniesionych części Królestwa 

 musiało się odbyć wcześniej. Jak już wyżej widzieliśmy, obszary szerokiego rozpo- 

 wszechnienia gatunków roślinnych, rzadkich dla naszego terenu, znajdują się na za- 

 chodzie, południo-zachodzie i wschodzie, stąd też odbywało się przenikanie tych form. 



Z czasem suchy klimat okresu międzylodowcowego stopniowo się oziębiał, sta- 

 wał się wilgotniejszym, skracając tereny z roślinnością stepową, a sprzyjając rozwojowi 

 leśnej. Jak dowodzą dane phytopaleontologiczne tego okresu, zebrane przez K. A. 

 Webera 4 ) dla niziny północno - Niemieckiej, Bogolubowa 5 ), Sukaczewa c ) 

 dla środkowej Rosyi, roślinność leśna w okresie międzylodowcowym osiągnęła wysoki 

 stopień rozwoju. 



Szczególnie interesującemi są dane, zebrane przez ostatnich dwuch uczonych 

 w Lichwiriskich utworach międzylodowcowych gub. Kałuskiej. Dane te ilustrują do 

 pewnego stopnia stan roślinności w środkowej Rosyi w okresie międzylodowcowym 

 i pośrednio pozwalają nam sądzić o roślinności na ziemiach polskich. Dlatego po- 

 zwolimy je sobie przytoczyć poniżej. 



1. Piasek gliniasty 2 m. 



2. Morena 8—10 m. 



3. Utwór lossowy 



z kośćmi mamuta i nosorożca 8 — 10 m. 



A bies s p. 

 Alnus glutinosa L. 

 Alnus sp. 



Carex sp. (sec. Carex). 

 Carpinus Betuhis L. 

 Ceratophyllurn demersum L. 

 Corylus Avellana L. 

 Euryale ferox S a 1 i s b. 

 Fagus sihatica L. 

 Labiatae (s p. A. g e n.). 

 Isiajas marina L. 

 Najas minor Ali. 

 Najas prisca s p. n. 

 Picea exelsa L k. 

 Potamogeton acutifolius Lk. 



-o 



W 



O 



j a) Szaro-niebieski margiel 2 m. 

 ( b) Ciemno-szary margiel 2 — 3 m. 



') Paczoski (33). 



2) Litwinow (27). 



*) Paczoski (33), str, 189. 



') Weber (48). 



■'■) liogolubow (2), (3), (4). 



6 ) Sukaczew (44). 



