ZOOCECIDIA 



zebrane w Królestwie Polskiem. 



Opracował Dr. J. TRZEBIŃSKI. 

 (Ze Stacyi Ochrony Roślin w Warszawie). 



Narośle, wytworzone przez różne drobne zwierzęta (węgorki, kleszczyki, owady) 

 czyli tak zwane zoocecidia, stanowią jeden z ciekawszych działów biologii zarówno 

 zwierząt jak roślin. Nauka o zoocecidiach (zoocecidiologia) przedstawia dziś w lite- 

 raturze zachodniej Europy osobną gałęź wiedzy, nad rozwojem której pracują-inten- 

 sywnie botanicy i zoolodzy. U nas tylko ta gałęź badań przyrodniczych dotąd leży 

 prawie odłogiem. Jeżeli dla Galicyi, dzięki dawniejszym pracom Wacht la i Ja- 

 błońskiego z lat sześćdziesiętych (Sprawozd. kom. fizyogr. przy Akad. Um. w Kra- 

 kowie, tom III i V) oraz nowszym pracom D-ra E. Niezabitowskiego i A. J. 

 Zmudy (Sprawozd. Kom, Fiz., tom XXXVIII i tom XLVII) mamy już ścisłe dane 

 co do występowania wielu zoocedij, to w stosunku do Królestwa Polskiego wiadomości 

 nasze pod tym względem są bardzo skromne, gdyż prawie wyłącznie ograniczają się 

 do kilkudziesięciu stanowisk zaznaczonych przez Zmudę w wyżej przytoczonej jego 

 pracy. Stanowiska te zostały podane na podstawie materyału zebranego przez prof. 

 F. Berdaifa i D-ra A. Zalewskiego. 



Prócz tego w Sprawozdaniu Stacyi Ochrony Roślin z r. 1914 (Rocznik Tow. Ogr. Warsz. 

 za rok 1914) w spisie szkodników roślin uprawnych, opracowanym przez Wł. Gorjacz- 

 kowskiego znajdujemy wymienione 10 gatunków najpospolitszych narośli na drzewach 

 i krzewach. Również tylko kilkanaście najpospolitszych gatunków narośli zostało przyto- 

 czonych w spisie chorób i szkodników roślin uprawnych w Królestwie Polskiem z r. 1912 — 

 1914 opracowanym przez autora niniejszego zestawienia przy udziale Wł. Gorj acz k o w- 

 skiego i Z. Zweigbaumówny (w XXIII tomie Pamiętnika Fizyogr.). W końcu 

 w Uniwersyteckiem Muzeum Zoologicznem w Warszawie znajdują się preparaty, przy- 



') A. Mordwiłko, który swemi spostrzeżeniami, czynionemi nad biologią mszyc, przyczynił się 

 bardzo do wyjaśnienia kwestyi migracyi wielu gatunków tych owadów, wspomina w swej obszernej 

 pracy rosyjskiej (Ki óiojioriu u Mop$onoriM ttich, Piotrogród 1901) o pospolitszych naroślach, wytworzo- 

 nych przez mszyce na wiązach i topolach w okolicach Warszawy. Mordwiłko opisał nawet w okolicach 

 Warszawy nowy gatunek mszycy: Pentphigus varsoviensis, powodujący u Populus alba L. na wierzchoł- 

 kach gałązek skrzywianie się i skupianie liści (H. 470). 



Pam. Fizyogr. T. XXIII. Botanika. 28 



