4 



określić kształty jego i wielkość. Baniaste, zwężało się łagodnie ku szyi, która jest wy- 

 soką, równą i mało ku górze rozszerzoną. Rozmiary naczynia następujące: prawdopo- 

 dobna wysokość 280 mm., średnica otworu 212 mm., średnica dna 130 mm., grubość 

 dna 13 mm., przy krawędzi 9 mm. (Tab. I rys. 1). Na całej powierzchni zewnętrznej 

 widzimy skośne rysy wgłębiane, jakby odciski słomy w mokrej jeszcze glinie. Wewnątrz 

 są też nieregularne poziome rysy, zapewne od pociągnięć palcami. Na jednym pozio- 

 mie ze stosem, lecz nieco z boku, leżała część dłutka krzemiennego z odbitem ostrzem. 

 Jest ono czteropłaszczyznowe, o zarysach nieregularnych. Długość jego obecna wy- 

 nosi 64 mm. 



Grób 18-ty. W głębokości 0.3 m. znalazłem niewielką gromadkę kosteczek 

 niedopalonych, należących prawdopodobnie do osobnika bardzo młodego, jak to można 

 było wnioskować z drobnych rozmiarów kosteczek, zwłaszcza długich. Tuż obok tych 

 kosteczek, na jednym poziomie z niemi, stało malutkie naczyńko gliniane, lepione w ręku, 

 z gliny barwy szaro ceglastej, zanieczyszczonej żarstwą granitową. Wypalenie było 

 bardzo słabe, więc naczyńko było tak kruche, że się za dotknięciem rozpadało. Z wielką 

 ostrożnością oczyszczając je z ziemi, udało mi się wydobyć część naczyńka od dna. 

 Było ono doniczkowate, to jest w kształcie uciętego ostrokręgu, bez wydęcia w środku. 

 Rozmiary naczyńka określić trudno; sądzę jednak, że nie było wyższe nad 50 — 60 mm. 

 Średnica dna wynosiła 51 mm. Bliżej kosteczek znalazłem ostry odłupek krzemienny 

 i parę odłupków toporka diorytowego. 



Grób 31-szy. Kostki niedopalone znajdowały się o 0.3 m. pod powierzchnią 

 gruntu w ziemi prawie czarnej, przemieszane ze skorupkami naczyń glinianych i ka- 

 mykami. Skorupy były tak pokruszone, że nie dały się posklejać, by choć w części 

 odtworzyć naczynia. Obserwując jedynie położenie skorup, oraz ocalałe większe czą- 

 stki, wysnułem wnioski następujące. Naczyń było dwa: większe i mniejsze. Większe 

 stało dnem do góry, i przykrywało naczynie mniejsze, zawierające prawdopodobnie ko- 

 steczki. Oba naczynia lepione w ręku, mają na swej powierzchni zewnętrznej odciski 

 słomy, które starano się jednak zagładzić. Glina barwy szaro-ceglastej jasnej z obfitą 

 domieszką żarstwy granitowej. Naczynie większe, które możnaby nazwać kloszem, było 

 bardzo duże, co daje się zauważyć z zarysu kawałka szyi, jaki udało mi się skleić, 

 oraz z grubości skorup dochodzącej do 13 mm. Wnioskując z wychylenia skorup, 

 kszałt naczynia był baniasty, o szyi wysokiej, a więc zapewne jednego typu z naczy- 

 niem z grobu 12-go. Garnek mniejszy był prawie doniczkowaty, o ściankach o wiele 

 cieńszych, i małej wydętości. Waga skorup obu naczyń włącznie wynosi około 2.4 kg. 

 Śród kosteczek znalazłem dwa wióry krzemienne, oraz kamień płaski owalny rozmiarów 

 65X^8 mm., przy 11 mm. grubości, zatępiony sztucznie po bokach, na wzór skro- 

 bacza. Było też tu kilka odłupków zbitego piaskowca. Może i tu, jak w Prusach, słu- 

 żyły takie kamyczki do podpierania urn? Całe grobowisko zajmowało powierzchnię 

 jednego metra kw. 



Grób 34 -ty. W głębokości takiej jak grobu poprzedniego, znalazłem zgroma- 

 dzone kosteczki niedopalone, zmieszane ze szczątkami naczynia glinianego. Sądząc 

 z tych szczątków, pokruszonych niestety na drobne kawałeczki, należy przypuszczać, 

 że było to naczynie bardzo duże, o ściankach dochodzących przy dnie do 18 mm. gru- 

 bości. Było ono, zdaje się, co do kształtu i sposobu wyrobienia identyczne z naczy- 

 niami opisanemi poprzednio. Zauważyłem tu tylko, że skorupki są zaczernione od 

 środka. Razem ze skorupkami znalazłem trzy krzemyki łupane, kształtów nieregular- 



') p. G. O s s o w s k i : „Prusy Królewskie" tabl. XL. 



