8 



Około tego zgliszcza, w zarysie owalu leżały kamienie, z boków rzadziej, po końcach zaś 

 piętrzące się we trzy warstwy. W stronie zachodniej grobu na jednem z kamieni, znaj- 

 dowała się warstewka węgla, jakby od rozniecanego niegdyś małego ogniska. Przed- 

 miotów żadnych w obu piętrach grobu nie znaleziono. Na powierzchni piasku zasypu- 

 jącego grób, znaleźliśmy ślady ogniska rozniecanego zapewne w czasie późniejszym. 



Grób 17 -ty. Budowa tego grobu była identyczną z budową grobu poprzed- 

 niego, tylko że układ kamieni zajmował tu o wiele większą przestrzeń, a mianowicie: 

 na długości 3 m., szerokość zaś 1.2 m. W końcach wschodnim i zachodnim grobu, 

 znaleźliśmy też układy kamieni w kilka warstw wypiętrzone od dna grobu na głębo- 

 kości 1.5 m., do 0.25 m. pod powierzchnią pola. Między temi układami, były dwa 

 rzędy kamieni płaskich, ułożonych w dwie warstwy, łączące niejako układy końcowe. 

 Ze śladów pogrzebania znalazłem pod kamieniami w stronie wschodniej na dnie grobu 

 ślady małego ogniska, a w środku, nieco z boku od strony północnej, też na dnie 

 grobu, nikłe szczątki kosteczek i malutkie kółeczko bronzowe (rys. 12. Tab. II). Więcej 

 żadnych śladów, pomimo najszczegółowszych badań — nie odkryliśmy. Na kosteczkach 

 nie znać spalenia ; są całkiem zwapniałe, więc nadzwyczaj kruche. Są to — zdaje się — 

 szczątki kości nożnych grubych, leżały zaś w kierunku od wschodu ku zachodowi. 

 Kółko jest zrobione z drutu grubego 1 mm., a ma średnicy 8 mm. Z tych szczątków 

 możnaby sądzić, że był to grób, szkieletowy; to tylko dziwne, dlaczego próchnicy w nim 

 było bardzo mało. Czy nie był to grób dziecięcy? 



Grób 36 -ty. O pół metra pod powierzchnią pola, ukazały się kamienie ułożone 

 w dwie grupy, na przestrzeni 2.2 m. X OJ m - w kierunku od płn. zachodu ku płd. 

 wschodowi. Część północno-wschodnia grobu miała kontury jakby czworoboku, o wy- 

 miarach 1.29 m. i 0.72 m. Po zdjęciu tych kamieni wierzchnich, ukazała się druga 

 warstwa kamieni ułożonych w półkole, a pod nią trzecia, leżąca już na calcu. Pod 

 temi kamieniami, wprost na gruntowej ziemi barwy prawie białej, znalazłem drobniut- 

 kie kosteczki, leżące w jednej malutkiej gromadce. Kosteczki mają wygląd taki jak 

 z grobu poprzedzającego, tylko są bardzo drobne. W części płd. zachodniej grobu nie 

 znaleziono nic, pomimo ścisłych poszukiwań. 



Grób 42 -g i. Tak samo jak wszystkie zabytki tej kategoryi był on ukryty pod 

 powierzchnią gruntu. Po odkopaniu całkowitem wokoło aż do calca, odsłonięto nastę- 

 pujący układ grobu. W głębokości 1.5 m., na war- 

 stewce czystego piasku białego, leżał szkielet całkiem 

 spróchniały, tak, że zaledwie po ciemnej barwie ziemi 

 można było wnioskować o jego położeniu. Leżał on 

 głową na północ, bo w tej właśnie stronie znalazłem 

 śród próchnicy cztery zęby trzonowe ludzkie i kawałek 

 kości czaszki. Zęby te są mleczne. Więc osobnik tu 

 pochowany był dzieckiem, co się też zgadza z wymia- 

 rami plamy ciemnej, nie przenoszącemi 0.7 m. Na 

 warstwie piasku, którym zasypano trupa, leżała war- 

 stwa kamieni polnych, ułożonych dość ściśle na parę 

 metrów wzdłuż, a na 1 metr w szerokość. Po końcach 

 osi dłuższej tego układu, były złożone kamienie w du- 

 żych bryłach, w dwie nierównej wielkości grupy. Jedna 

 grupa wznosiła się nad tern miejscem gdzie znajdowała 

 się głowa nieboszczyka, w drugiej zaś, naprzeciw, w środku wysokości grupy była jakby 

 nisza ustawiona z kamieni dużych, płaskich (rys. 3), w której stał malutki garnusze 



Rys. 3. 



grób 42-gi 



