Zmienność dna rzeki Wisły. 



Przez L. Gcmbarzewskiego, inż. -technologa. 



W tomie XII z roku 1892 „Pamiętnika Fizyograficznego" została pomie- 

 szczona rozprawa ś. p. Józefa Słowikowskiego p. t. „Charakterystyka Wisły i o zja- 

 wiskach, towarzyszących zamarzaniu rzek", w której zwracał uwagę na niestałość 

 i sypkość gruntu Wisły. Posiadając obecnie materyal statystyczny, dotyczący zmien- 

 ności dna Wisły, podaję o nim kilka słów, w celu uzupełnienia charakterystyki tej 

 rzeki. 



Sondowanie dna odbywało się od r. 1886 początkowo naokoło miejsca za- 

 łożenia t. zw. „smoka I", czerpiącego wodę do wodociągów warszawskich, rys. 1. 



Rys. 1. 



Ponieważ smok był zasypywany przez piaski, chcąc przeto zbadać właściwości dna 

 rzeki, sondowanie zaczęto robić regularnie co pewien czas na długości 1 1 /2 km, mniej 

 więcej 800 m w górę i 700 m poniżej smoka. Punkty sondowania były brane w od- 

 ległości jeden od drugiego 20 — 30 m. Zebrany materyal każdorazowo był zazna- 

 czany na planie odpowiedniej części Wisły i przy punktach sondowania umieszczo- 

 no liczby wysokości dna nad zerem lub poniżej zera Wisły przy moście Kierbe- 

 dzia. Z kilkoletnich obserwacyj można było wywnioskować, że ławy piaszczyste, 



