ST. nOBOBZYŃSKL — KLDY ŻELAZNE. 6 



;zloża należy odnieść zapewne do jednej seryi równoległych wzajemnie 

 uskoków. 



Głębokie roboty odkrywkowe w Rudnicy wyjaśniły obecnie już do- 

 kładnie wzajemny stosunek stykających się tutaj skał różnego wieku. 

 Południową skarpę odkrywki stanowi stroma ściana wapienia skaliste- 

 go, przeciwległy zaś brzeg północny składa się z czerwonych glin kaj- 

 prowych, przykrytych z powierzchni grubą, bo dochodzącą do 20 m 

 warstwą drobnoziarnistego piasku. 



Bezpośrednio na glinach kajpru, a pod piaskami, leży cienka war- 

 stewka zlepieńców jury brunatnej, albo tylko jej ślady w postaci bru- 

 natnego zabarwienia glin (patrz przekrój Rudnicy). Fakt więc, że tutaj 

 jura brunatna leży tylko o jakie kilkanaście metrów niżej od górnych 

 warstw wapienia skalistego z południowej strony złoża, każe uważać za 

 pewnik wniosek, że północna strona została wyniesiona w górę o całą 

 prawie grubość wapienia skalistego. 



Wschodnią i zachodnią granicę składu rudy, obecnie odkrywki, sta- 

 nowiło rumowisko wapienia skalistego. 



Środkowa część opisywanego zagłębienia była wypełniona mniej - 

 szemi lub większemi bryłami i odłamkami wapienia skalistego oblepio- 

 nemi rudą. która w ten sposób tworzyła między niemi niewielkie 

 gniazdka. 



Brzegi zagłębienia były otoczone przez rudę czystą jednolitą, któ- 

 rej grubość warstwy wynosiła 4 — 5 m. Wgłąb ilość brył wapniaka 

 maleje, warstwy rudy czystej zbiegają się ku środkowi (patrz przecię- 

 cie 1-sze) i w rezultacie złoże przybiera kształt składu (Stock) prawie 

 pionowo upadającego w dół. Rudę zarówno od glin kajpru jako też i od 

 wapienia skalistego oddzielają miejscami warstewki szarej gliny, które 

 i w samej masie rudy tworzą niekiedy nieregularne płaty. Przy połud- 

 niowym skalistym brzegu znajdują się nadto gniazdka pirytu. 



Złoże w Jaroszowicach posiada wogóle ten sam charakter. Ruda 

 żelazna wypełnia tutaj również nieregularne szczeliny w rumowisku wa- 

 pienia skalistego, tworząc niewielkie żyłki i gniazdka (patrz przekrój 

 2-gi), z pomiędzy których parę większych w postaci składów upada 

 stromo w głąb. Pomiędzy bryłami wapniaka spotykają się gniazda czy- 

 stego białego piasku kwarcowego, a w masie rudy trałiają się gniazdka 

 pirytu. Roboty odkrywkowe wykazały i tutaj również obecność usko- 

 ku, mianowicie: z północnej strony, pod cienką warstwą piasku i spę- 

 kanego wapienia skalistego, odkryto wapień marglowy górno - jurajski, 

 pod którym za pomocą dukli i sztolni udowodniono obecność warstew- 

 ki jury brunatnej i czerwonych glin kajprowych. Natomiast z połu- 

 dniowej strony warstwa wapienia skalistego ciągnie się bez przerwy 

 w głąb. 



Obecność na podniesionej do góry części przykrycia z wapienia 

 marglowego i rumowiska z wapienia skalistego objaśnia się, jeśli w istocie 



