12 



DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Do takich należy wzmianka Leinhardta fPamięt. farmac. t. 2, str. 649), 

 w której autor wylicza niektóre rośliny z okolic Mińska, dalej (str. 651 ) 

 wiadomość o znalezieniu przez p. Wagnera w okolicach Pińska Aldro- 

 vandia vesiculosa (określ. Besser), na str. 456 wspomina się, że Kuchen- 

 bekker zebrał zielnik w okolicach Mińska dla wileńskiego towarzystwa 

 medycznego, w którym, między innemi roślinami znajduje się. Pedicularis 

 foliosa {= P. exaltata Bess.). W tymże „Pamiętniku" zamieszczony jest arty- 

 kuł Bessera: „Zapisy nauczyciela Lyceum krzemienieckiego p. Bessera 

 w przedmiotach historyi naturalnej na Wołyniu, Podolu, Ukrainie i nie- 

 których bliższych okolicach" (t. I. 1820), w którym znajdujemy wzmian- 

 ki i o roślinach poleskich (badania Andrzejowskiego, Borejki i Ratom- 

 skiego). Nareszcie w Pam. Farm. znajdujemy wzmiankę, że Stefan Haci- 

 ski, uczeń medycyny, znalazł kolo Nowogródka: Draba lutea Gilib., Geum 

 intermedium W. i Spiraea Arancus L. 



W r. 1828 zostało wydane w Warszawie dzieło barona Juliusza Brin- 

 ckena: „Memoir descriptif sur la for et imperiale de Białowieża en Lithuanie". 

 W dziele tem znajdujemy wyliczenie roślin w Puszczy Białowieskiej ros- 

 nących (str. 19 — 24), które nie ma i nie miało nigdy poważniejszego 

 znaczenia wskutek bardzo licznych błędów. Brincken przytacza znaczną 

 liczbę roślin, które de facto nie tylko tam, ale i nigdzie w kraju nie 

 rosną. Do takich należą naprzykład z drzew i krzewów: Lonicera nigra 

 najbliższe stanowiska w Karpatach), L. Peryclymenum (krzew zachodnio- 

 europejski), Viburnum Lantana (połudn. i środkowa Europa — do Litwy 

 nie dochodzi), Ligustrum yulgare (na półn. do Podola i Ukrainy), Acer 

 campestre i t. d. Ponieważ Brincken jako leśnik (nadleśny naczelny w Kró- 

 lestwie Polskiem) powinien był znać się przynajmniej na roślinach drze- 

 wiastych, a w książce swej wykazał zupełną ich nieznajomość, więc 



roślinach zielnych niema co i wspominać 2 ). 



Bez porównania rzetelniejszą i ściślejszą jest praca Stanisława Gór- 

 skiego (urodź. 1802, umarł 1864 r.) profesora botaniki akademii medyko- 

 chirurgicznej w Wilnie, który przez dłuższy czas badał florę Litwy, lecz 

 drukiem ogłosił tylko: „O roślinach Żubrom upodobanych, jako też innych 

 to puszczy Bialoivieshiej li (Dziennik Wileński z r. 1829 IV. str. 207). Znacz- 

 nie więcej dat, dotyczących flory litewskiej znajdujemy w rękopismach: 

 1) Rośliny zebrane przez Stanislaiua Górskiego w r. 1824 w powiecie pińskim 



1 Słonimskim. (Spis 202 gatunków roślin zebranych nie tylko w wymie- 



') Czerpię tę wiadomość nic z bezpośredniego źródła, gdyż Pamięt. farmac. wileńs. 

 dostać nic mogłem, ale przeważnie u Paczkiewicza (Oczerk flory cwietkowych rast. Min- 

 skoj gub.). 



*> w obszernej kompilacyi 1'ołujariskiego i Opisanie lasów Królestwa Polskiego i gub. 

 zachodnich. Warszawa T. II. 1854, na str. 180), powtórzone są wszystkie błędy Brinckena, 

 bez podania jednak źródła. 



