J. PACZ< iSKI. - 



O FORMACYACH ROŚLINNYCH. 



17 



zamiast 



Bunias orientalis (Chmar. Ilorodok) 

 Barbarea yulgaris (Wysiniierz) 

 Lavathera Thuringiaca (Horutyszki) 

 Malva silvestris (Horutyszki) 

 Cytisus nigricans (Rzeczyca) 



(leum strictum (Mińsk) 



Kubuś 1'ruticosus 



Rosa canina (Horutyszki) 



Montia fontana (Chmar. Ilorodok) 



powinno być 



— Nasturtium amphibium R. Br. 



— Sinapis nigra L. 



= Althea officinalisL. (zawleczona!) 



— M. crispa L. 



= C. biflorus L'Herit. (C. Ratisbo- 

 nensis) 

 G. urbanum L. 



— R. suberectus Anders. 

 = R. tomentosa Sm. 



— Callitriche verna L. 



W IV tomie Pamiętnika Fizyograficznego (z r. 1884 ') znajdujemy roz- 

 prawę Kazimierza Łapezyńskiego, dotyczącą częściowo i flory mińskiej 

 guberni. Rzecz ta nosi tytuł: „Wycieczka na Litwą i nad Bałtyk 11 . W niej 

 sa, wyliczone rośliny zebrane kolo Solomorzeeza i parę gatunków z oko- 

 lic Zasławia i Rakowa. 



W tymże tomie Pam. Fiz. (dział V str. 425 — 433) zamieszczona jest 

 rzecz p. Maryi Twardowskiej: „Przyczynek do flory Pińszczyzny" -), w któ- 

 rej wyliczono paręset gatunków roślin jawnokwiatowych i skrytokwiato- 

 wych naczyniowych, zebranych przeważnie w okolicach wsi Weleśniey 

 nad Jasiołdą, oddalonej od Pińska o trzy mile. Spis ten wraz z później- 

 szemi dodatkami: „Dodatek do przyczynku do ftory Pińszezyzny drukoicanego 

 w IV tomie ,.Pam. Fiz. a (Pam. Fiz. t. VIII dział III, str. 217 — 220); „Ciąg dal- 

 szy spisu roślin z okolic Szemetoicszczyzny i z Wcleś)iiey" (t. V, dział III, str. 



'i W IV tomie Pam Fiz. zamieszczony jest artykulik ]>. Rudolfa Sobkiewicza: „Ro- 

 ślinność i zwierzęta okolic Żytomierza", w którym, prócz zapewnienia, że koło Żytomierza 

 rośnie 1162 gatunków roślin wyższych i spisu zwierząt ssących, niema nic więcej. 



-i Korzystam z okazyi sprostowania pewnego błędu, który już dosyć głęboko za- 

 puścił korzenie w literaturze florystycznej. Mam na myśli Junipcrits Sabina L. Koeppcn 

 (Geograticzeskoje rasprost. chwojnych derew, str 477), rozpatrując geograficzne rozmieszcze- 

 nie tego jałowca, wspomina, że w ostatnim czasie J. salńna został znaleziony w Pińszczyznie 

 przez p. Twardowską (właściwie autor przemienia p T. na pana Twardowskiego! i aże- 

 by uzasadnić w jakikolwiek sposób fakt ten niezwykły, stwarza ad hoc hypotezę o łą- 

 czeniu się Bałtyku z morzem Czarncm i o wędrówkach roślin po wybrzeżach tego łącznika. 

 Za Koeppenem powtórzyli tę wiadomość bez wszelkiej krytyki p. Litwinow iGco-botan. zamiet 

 ki — Moskwa 1891) i Knapp (Weter. liber Herder' s i t. d.). W rozprawie zaś p. Twardowskiej 

 powiedziano: „Juniperus communis L jest bardzo pospolity, a .1. Sabina rośnie w Weleśni- 

 ey". Jest to prosty lakónizm, który ma oznaczać, że ten jałowiec rośnie w Weleśniey w par- 

 ku, lub ogrodzie i wcale nie upoważnia do wyciągania wniosku, że jest dziką rośliną. 

 W spisach p. Twardowskiej znajdujemy znaczną ilość roślin hodowanych, o których się 

 nie wspomina, że są hodowano. Już to mogłoby uczynić p. Koeppena powściągliwszym w wy- 

 prowadzeniu wniosków. 



Pam. Fizyogr Tom XVI. 



Dział III. — -i 



