18 DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



268 — 272); Ciąg dalszy etc. (t. XI, dział III, str. 204 — 208; i „Spis roślin 

 zebranych z Szemetowszczyzny i zWeleśnicy iv latach 1893 i 18i)4 u (t. XIV, 

 dział III, str. 115 — 118), pomimo pewnych drobnych usterek, należy do 

 bardzo cennych, gdyż jest to pierwsza praca, która dokładnie zaznajamia 

 nas z florą sławnej Piriszczyzny, owego serca Polesia. 



W roku 1883 ks. Władysław Massalski studyował florę okolic Dru- 

 skienik ( w gub. grodzieńskiej na pograniczu wileńskiej i suwalskiej) i spis 

 roślin zebranych w okolicach tego miasta ogłosił w V tomie Pam. Fiz. 

 (dział V, str. 3 — 54), pod tytułem: „Szkic klimatu i jamiokiviatoivej flory 

 Druskienik". Jednocześnie spis ten został wydany także i po rossyjsku 

 w XVI tomie (zeszyt II). Trud. St. Peterb. Obszcz. 1885: „Oczerk klimatu 

 i flory ctuietkowgch rastienij Druskienik sk i cli minieralnych wod". W rozpra- 

 wie tej, prócz spisu roślin, (odnoszącego się do trzech powyżej wymie- 

 nionych guberni) znajdujemy podział roślinności Druskienik na następu- 

 jące grupy: 1) grupa roślinności wodnej, 2) grupa roślinności błot, 3) 

 grupa roślinności łąk, 4) grupa roślinności lasów sosnowych, 5) grupa 

 roślinności brzegów Rotniczanki, 6) grupa roślinności ugorów i pól upraw- 

 nych i 7) grupa chwastów. Dla każdej grupy wylicza autor charakte- 

 rystyczniej sze rośliny. Ugrupowanie te jednak przedstawia przeważnie 

 typy fizyognomiczne i tylko w bardzo słabym stopniu odpowiada forma- 

 cyom. Naprzykład lasy sosnowe nie stanowią jednej lormacyi, lecz ma- 

 my ich kilka typów. Jeszcze słuszniej stosuje się to do błot, które tworzą 

 jeszcze większą liczbę formacyj i t. d. 



Niektóre gatunki roślin, przytoczone w spisie ks. Massalskiego, na- 

 suwają poważne wątpliwości co do ścisłości ich określenia. Ponieważ 

 takich gatunków jest niewiele, więc je tu wyliczę. Scabiosa Ucrainica L. 

 napewno przytoczona zamiast S. ochroleuca L., której w spisie brak. Pierw- 

 sza roślina jest formą południową, na Litwie nie rosnącą. Melampyrum 

 silvaticum zapewne jest M. pratense L. var. pseudosihaticum Kauf. Juncus 

 alpinusVill, przytoczony jako roślina rosnąca ,,po ulicach i bulwarach", 

 „na piaszczystych stokach, często". Otóż zauważyć muszę, że J. alpinus 

 w podobnych warunkach nigdy nie rośnie (łąki wilgotne i błotniste, mniej 

 lub więcej torfiaste są normalnym warunkiem, w którym znajdujemy 

 J. alp.), łecz bardzo często w podobnych miejscach wyrasta J. compressus 

 Jacą. J. acutiflorus autora jest to pospolity J. lamprocarpus, którego 

 w spisie brak. Molinia scrotina MK. jest to roślina południowa (strefowa), 

 która na Litwie wcale nie rośnie (Paszkiewicz dla mińskiej gub. także 

 przytacza tę roślinę i także bez kwestyi pomyłkowo). 



Spis zawiera 437 gatunków roślin razem z uprawianemi i chwilowo 

 wyrastającemi niby zdziczałe (zaliczone są takie jak żyto, jęczmień, ku- 

 kurydza, topola włoska, akacya i t. d.). Po odtrąceniu tych ostatnich J 

 Ogólna liczba roślin znacznie się zmniejsza. Z rodziny Cyperaceae znaj- j 

 dujemy tylko 3 gatunki (2 — Carex i 1 — Eriophorum). co jak dla Hory i 



