J. PACZOSKl. — O KoKMACYACII K< )SI.INN VC1I. 



27 



go). Do swej flory Schmalhausen nie mógł już skorzystać z tej ciekawej 

 wskazówki l ), 



W roku 1895' p. Tanliliew wydał broszurę: Bolota i torfianiki Polesija 

 (Petersburg, 1895), w której znajdujemy pobieżne opisy łbrmacyj roślinności 

 błotnej i łąkowej. Wogóle w broszurze tej mało jest danych botanicz- 

 nych. Ponieważ będę jeszcze o niej mówił w następnych rozdziałach, więc 

 tu ograniczam się tylko na przytoczeniu tytułu. 



W tymże 1895 roku wyszła w Dorpacie praca p. Edwarda Lehmanna-- 

 ,, Flora von Polni sche-Livland mit bcsondercr Bcriirksichtigung der Florengebiełe 

 Nordwestrusslands, des Ostbalticums, der Oourernements Psków und St. Pe- 

 tersburg", a w następnym (t. j. 1890) dodatek do niej: Nachtrag (1) zwr 

 Flora von Polnisch-Liiiand etc. W pracy tej, prócz flory Inflant polskich 

 (trzech północno - zachodnich powiatów guberni witebskiej), uwzględniona 

 jest także flora Litwy. Dla tej ostatniej dane autor czerpał prawie wy- 

 łącznie z podań drukiem ogłoszonych przez innych badaczy (uwzględnione 

 są prace florystów polskich z „Pam. Fizyogr.'')- Nowe dane dla flory gu- 

 berni mińskiej i grodzieńskiej reprezentowane są bardzo rzadko. Do nich 

 należy tylko kilkadziesiąt stanowisk z powiatu nowogródzkiego, zaczerpnię- 

 te przez autora z zielnika p. Dybowskiego, oraz kilkadziesiąt stanowisk 

 z okolic Brześcia, oparte na spostrzeżeniach własnych. Nieco lepiej wy- 

 glądają nowe stanowiska w dodatku (Nachtrag I), gdyż autorowi, prócz 

 p. Dybowskiego, dostarczyli roślin z guberni grodzieńskiej i mińskiej pp. 

 Kenchel, Krutigołow i pani Marya Twardowska. Prócz tego niektóre sta- 

 nowiska zaczerpnął p. Lehmann z listów moich, pisanych do niego w kwe- 

 sty i flory Litwy południowej. 



Dziwnem się atoli wydać musi dlaczego p. Lehmann, który nie stu- 

 dyował flory litewskiej osobiście, ani nie posiadał jakichkolwiek większych 

 materyałów zielnikowych, nad któremiby prowadził swe studya, — zde- 

 cydował się włączyć do swego spisu Litwę. Przecież dla niej, prócz po- 

 wtarzania tego co było zrobione przez innych, nic a nic sam nie zrobił. 

 Zgodzi się przecież każdy, że znalezienie 47 gatunków '-), (z których trzy 

 błędnie określono) koło Brześcia, nie upoważnia do spisywania flory całej 

 Litwy. W skutek tej nieznajomości flory litewskiej, autor nie może są- 

 dzić* co rzeczywiście rośnie tam, a jakie wskazówki dla niej są błędne. 

 Pomaga sobie wprawdzie (w „Nachtrag") to powołując się na Aschersona, 

 to na p. Zalewskiego, to wreszcie na mnie, lecz z tego wynika, że wszyst- 



') Drugi tom (lory Sclimalhausena opuścił prasę dopiero w r. 18U7, już po napisaniu 

 niniejszej rozprawy. 



ł ) Tyle przynajmniej naliczyłem w pracy p L. Przypuszczając jednak, że kilka Bta- 

 nowisk przeoczyłem, o co nie trudno, możemy obliczyć je mniej więcej na 50 dla okrąplej 

 rachuby. 



