36 



DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



łudniową (bez Kaukazu), wydaną według skali 60 wiorst w calu (Opyt 

 izobrażenia strojenia powierchnosti jewropiejskoj Rossii. Hipsometriczeska- 

 ja karła j europie) skoj Rossii. Trud generalnago Sztaba inżenier majora Ałe- 

 Tcshja Titto —1890). 



Prócz tego typowo poleskie miejscowości wyraźnie występują na 

 mapach geologicznych, gdyż zajęte są te miejscowości przez utwory 

 alluwialne. Naprzykład na mapie wydanej przez komitet geologiczny 

 petersburski 1892. Oeologiczeskaja karta jewropiejskoj Rossii (skala 60 wiorst 

 w calu). Część zachodnią i środkową widać także na mapie geologicz- 

 nej, wydanej w r. 1891 w Xl tomie ,,Pam. Fizy^gr.": Mapa geologiczna 

 Królestwa Polskiego, Galicyi i krajów przyległych w opracowaniu p. Józefa 

 Siemiradzkiego i Emila Dunikowskiego (skala 1 : 1500000) 1 ). 



Do zoryentowania się w kwestyach oro - hydrografii Polesia może 

 służyć mapa wydana jako dodatek do książeczki: Kratkoje obozrie- 

 nie Polesi ja i jego kanałizacii (Petersburg, 1892), 'na której są oznaczone 

 także wszystkie kanały wykopane, oraz projektowane na przyszłość. 

 Na tej mapie (30 wiorst w calu) wskazane są wzniesienia ważniejszych 

 punktów nad poziomem morza, wskutek czego może ona do pewnego 

 stopnia zastąpić i mapę hypsometryczną 2 ). 



Polesie, w powyżej zaznaczonych granicach, przedstawia pewną za- 

 klęsłość, czyli kotlinę, łagodnie pochylającą się z zachodu ku wschodo- 

 wi, oraz z południa i z północy ku Prypeci, tworzącej niejako główny 

 kanał naturalny, odwodniający tę bagnistą krainę. Prypeć, a z nią i cały 

 szereg najniższych miejscowości Polesia, zmienia koło Mozyra swój kie- 

 runek czysto wschodni na południowo-wschodni i wpada do Dniepru pod 

 kątem ostrym. 



Powierzchnia tej kotliny, w zakresie, w jakim ją tu pojmuję, prze- 

 nosi powierzchnię całej Galicyi. 



Kotlina ta otoczona jest niemal ze wszystkich stron wyniosłościa- 

 mi, które najwyraźniej występują na północy — t. zw. grzbiet bałtycki — 

 i południu — wyniosłości wołyńskie. 



Pozwolę sobie przytoczyć tu kilka przykładów podniesienia nad 

 poziom morza niektórych miejscowości poleskich i okalających Polesie 

 wyniosłości, co ma posłużyć do wykazania stosunku, jaki zachodzi mię- 

 dzy miejscowościami obu kategoryj. Pińsk jest wzniesiony na 60 sążni 

 (sążeń cokolwiek więcej niż dwa metry), Kijów = 42 sążnie, wołyńskie 

 wyniosłości przeważnie sto kilkanaście sążni (koło Dubna 159 sążni, koło 



') Na tej mapie niemile razi oko „Goryń" zamiast Horyń. 



J ) Najstarszą mapa Polesia jest: Nova et nunc primum ediła paludum Polcsiae iabirfa 

 etc. — auctore Daniele Zwickero Med. D., curatore Guliemo Handio S. R. M. Polon, chalco- 

 grapho. Gedani MDCL. 



