.1. 1'ACZOSKl.— U FoUMACYACIl K< 'SLINN YCIl. 



57 



* Arctostaphylos Uva ursi 



* Jasione montana 



* Gypsophila fastigiata 

 Geranium sanguineum 



Arnica montana (na północ za Pry- 



pecią) 

 Scorzonera humilis 

 Polygala yulgaris 

 Solidago Virga aurea 



* Hieracium Pilosella 

 Scleranthus perennis 

 Rubus saxatilis 

 Fragaria vesca 



* Viola arenaria 



* V. canina var. sabulosa 



* Dianthus Borbassii ') 



:f: Hieracium umbellatum var. linari- 

 folium 

 Calluna vulgaris 

 Gnaphalium dioicum 



* Festuca ovina 



Trilolium Lupinaster (na wschodzie) 



* Astragalus arenarius 

 Hypochaeris maculata 

 Campanula rotundi folia 



Pteris aquilina (w niekt. latach bar- 

 dzo gromadnie) 



* Veronica spicata 

 Thymus Chamaedrys 



* T. angustifolius 

 Pirola rotundifolia 



* D. plumarius arenarius. 



') Dianthus Borbasii Vcmdas znany jest w Rossyi pod niesłuszną nazwą 

 D. diutinus Kit. (yi niedawno wydrukowanej mej pracy: O nowsz. i rzadsz. roślinach flory 

 litewsk., rozpatrując obszerniej geograficzne rozmieszczenie tego goździka, zachowałem je- 

 szcze starą nazwę). Omyłka ta zawdzięcza swe pochodzenie bezpodstawnemu twierdzeniu 

 wielu botaników, że D. diutinus Kit. i D. polymorphus MB. są to różne rośliny, chociaż 

 jeszcze Koch <Syn. 11. germ. I, str. 104) zupełnie słuszną robi uwagę: diutinus Kit. 

 in regionibus tlorae nostrae no.idum observatus, ex speciminibus, ab ibso clarissimo Aucto- 

 re et ab accuratissimo Rochelio missis, idem est, ac D. polymorphus M. llieberstein: den- 

 tibus calycis rotundato-obtusis valde distiuctus - '. Ponieważ w Rossyi rośnie obficie D. liorb., 

 wyróżniający się od D. polymorphus przeważnie ostremi działkami kielicha, więc l,ede- 

 bour inie zrozumiawszy zapewne Kocha l zaliczył go do D. diutinus Kit. i nazwał I). po- 

 lymorphus b. calycis dentibus acutis Led. (Fl Ross. I. str. 276). Za Ledebourem o D. 

 diutinus mówi Kaufmann i Flora moskiewskai, później Schmalhausen i wielu innych (u Ny- 

 mana jednak w Conspect. fl. Europ. 1) diutinus zupełnie słusznie figuruje jako synonim 

 D. polymorphus MB. . Porównawszy prawdziwy D. diutinus izebr. w klasycznej miejsco- 

 wości przez Borbasa) z autentycznemi okazami D. polymorphus MB., przekonałem się, że 

 obie formy absolutnie niczem się między sobą nie różnią i że D. diutinus jest to naj- 

 szczerszej wody synonim D. polymorphus MB. Kwestya ta mogłaby być już załatwioną, 

 gdyby nie usiłowania niektórych węgierskich florystów, dążące do wyróżnienia D. diuti- 

 nus od D. polymorphus. Do takich florystów należy Degen, który dowodzi, że są to róż- 

 ne gatunki. Kto zna dokładnie D. polymorphus rossyjski, ten odrazu w rysunku D. diu- 

 tinus Degena (w Kiilónlengomat a Termćszetudominyi Kiizlóny XXXII-ik Pótfuzeteból 

 str. 26) pozna, że są to identyczne rośliny. Dowodów przytoczonych tam na poparcie 

 zdania Degena zrozumieć nie mogłem, ponieważ nie władam językiem węgierskim, lecz 

 o ile mogłem poznajomić się z niemi z osobistej korespoudencyi z p. Degenem, nie są one 

 przekonywające. .Jak dla mnie identyczność D. diutinus Kit. z D. polymorphus Ml'.. Qie 

 ulega najmniejszej kwestyi. Dla D. diutinus auct fl. ross. powinniśmy teraz wyłącznie 

 używać nazwy D. Horbasii Yandas. 



l am. Fizyogr. 'lom XVI. 



Dział III. - 8 



