J. PACZOSKI. — FORMACYACH ROŚLINNYCH. 



87 



waż ścisły podział jest prawie niemożelmy. Do naj eharakterysty czniej- 

 szych roślin, rosnących między łoziną, po brzegach jezior, należy bez- 

 wątpienia Senecio auratus. Charakterystycznym on jest nietylko dla więk- 

 szych rzek Polesia, lecz i wogóle dla dolin rzecznych Rossyi południo- 

 wej i środkowej *). Prócz Senecio wymienić należy Scabiosa inftexa 

 Kluk. (Prypeć!! Berezyna!!), Thalictrum flavum, T. Simplex, T. august ifolium, 

 Calystegia sepium, Cuscuta hipidiformis (nad Dnieprem) i inne wysokie 

 rośliny zielne łączne i błotne. 



Między zaroślami po łąkach nadrzecznych Prypeci i Dniepru rośnie 

 dosyć obficie Rosa cinnamomea, która poza obrębem rzek na Polesiu wy- 

 stępuje rzadziej i to przeważnie w części północnej. 



W pobliżu starych brzegów rzeki, wyznaczających jej dolinę, do- 

 kąd wody wiosenne nie dochodzą już wcale, albo zbyt skąpo i na krót- 

 ko zalewają te miejsca, występują zwykle formacye zbliżające się do 

 typu biot i łąk torfiastyęh. Pozostaje to zapewne w związku z zabag- 

 nieniem przez wodę zaskórną sączącą się z wysokich brzegów doliny. 

 Na takich łąkach widzimy: Eriophorum latifolium, E. angustifolium, Jun- 

 cus filiformis, różne turzyce (Carex), Juncus alpinus i t. d. Prócz tego 

 powierzchnia jest szczelnie zadarniona przez mchy. W takich miejscach 

 występują także często olszyny błotniste. 



Nakoniec pośród łąk nadrzecznych widzimy tu i owdzie ławice pia- 

 sku, pokryte charakterystyczną dla nich roślinnością, która nie należy 

 jednak do formacyi łąk i o niej będzie jeszcze mowa w swoim czasie. 



Bardzo rozpowszechnioną Ibrmacyą na Polesiu są łąki mszyste tor- 

 fiaste. Gleba łąk takich składa się z grubszych lub cieńszych pokładów 

 torfu, różniącego się jednak znacznie od torfu powstającego wskutek gni- 

 cia prawdziwych mchów torfiastych (Sphagnum). Łąki takie są mniej lub 

 więcej błotniste. Pokrywa je kobierzec przeważnie traw kwaśnych (Cy- 

 peraceae), między któremi rozrastają się mchy. Łąki takie bywają nie- 

 raz koszone i wydają lichszy gatunek siana. Na łąkach i błotach mszy- 

 stych rosną następujące rośliny, mniej lub więcej dla tej formacyi cha- 

 rakterystyczne: 



'i Senecio auratus DC. Na Folesiu nad Dnieprom iŁojów!!, Jołcza!!. Żłobili!!), I rypecią 

 (między Wulwiczami a Sty ekiem- Górski! Stachów!! Turów!!, Dawidgródek, Czarnobyl . Jasioł- 

 dą (Weleśnica— Twardli, Sożem (pow. homelski!! >. W lłossyi pohidn nad Dnieprem (prawie 

 aż do morza Czarnego!!.), Desną <w gub. czernichowskiej), Wołgą (Necker), Donem (Gmel , 

 Honuing). Bez bliższych szczegółów podany z gub. kurskiej (HOflt) i Uralskiej Syberyi koło 

 Ileckiej (Lessing.), oraz ze stepów baszkirskich (Ledeb. FI Ross II. str. 640 sub. 8. palurfo- 

 sus. L. g. kypołeucus). Poza obrębem rzek ( być może z wyjątkiem gub. kurskiej, skąd bliż- 

 szych szczegółów nie posiadamy; nigdzie nie rośnie (wskazówki Eichwalda i Rogowicza dla 

 Podola są pomyłkowe.). Na Wołyniu, w Królestwie, Galicyi i w całej zachodniej Europie nie 

 rośnie. Takich gatunków, rosnących tylko nad Dnieprem, Donem, Wołgą i ich dopły wami, jak 

 zobaczymy wkrótce, jest znacznie więcej. 



