J. PACZOSKL— O FORMACYACH ROŚLINNYCH. 



97 



dyne możebne przypuszczenie jest, że w taki lub inny sposób przetrwały 

 one epokę lodową na miejscu, przynajmniej drugie pokrycie lodami, jeżeli 

 wogóle ono miało miejsce. Jak będzie szczegółowiej wykazano w jednym 

 z następujących rozdziałów, przypuszczenie to nie jest tylko bezpodstawną 

 hypotczą, lecz posiada poparcie i innych faktów. 



Przejdźmy teraz do ostatniej grupy roślin wodnych, które wyróżniają 

 się tern, że nie są związane z dnem, lecz swobodnie pływają po powierzchni. 

 Pomijając trywialne i kosmopolityczne gatunki rzęsy wodnej, Lemna (z czte- 

 rech gatunków tego rodzaju rosnących na Polesiu najrzadszą jest L. gib- 

 ba L. *)), zatrzymany przedewszystkiem swą uwagę na Aldrovandia vesi- 

 culosa — szczątku flory trzeciorzędowej, która jako roślina wymierająca 

 posiada nadzwyczaj porozdzielane zasiągi, chociaż ogromnie szeroko roz- 

 postarta jest na powierzchni kuli ziemskiej. Rozmieszczenie geograficzne 

 Aldrovandii było dokładnie zbadane przez p. Korzyńskiego w specyalnej roz- 

 prawie: Matierialy Jc geografii, morfologii i biologii Aldrovandia uesiculosa L, — ■ 

 Kazań 1887. W rozprawie tej dla całego niżu wschodnio-europejskiego wyli- 

 czone są tylko trzy miejscowości — mianowicie: w delcie Wołgi (znaleziona 

 przez samego p. K.), w pow. pińskim (znaleziona przez Górskiego) 2 ) i nad 

 Dnieprem koło Kijowa (Lipski i Schmalhausen ). Od togo czasu przybyły 

 stanowiska: Bessarabia w delcie Dunaju (Zieleniecki), w jeziorach nad 

 Dnieprem koło Perejasławia!! (gub. połtawska), wśród bagna koło wsi 

 Żytkowicze!! (ze 20 wiorst na północ od Prypeci — pow. mozyrski), koło 

 Międzyrzecza w Siedleckiem (Eichler) :! ), i nakoniec w jeziorze Sendyń 

 wielki między Gostyninem a Płockiem (Zalewski) 4 ). 



Aldrovandia znaleziona była w kilku miejscowościach na Śląsku, 

 w Prusach nad Wisłą w dwu miejscowościach, w Brandeburgii, koło Kra- 

 kowa (w Tynieckiem Kole obok Tyńca — Herbich iRehman — PI. exs. polon, 

 nr. 23; w uwadze na etykietce dodano: „Rośliny tej w nowszych czasach 



'i Widziałem ją tylko koło Turowa ipow. mozyrski — nad Prypeciąi i w jednem 

 miejscu nad Dnieprem koło Lubecza (miasto Lubecz leży już w gub. czernichowskiej, na 

 pograniczu z mińską >, Są to dotąd jedyne znane stanowiska tej rzęsy dla całego Polesia. 

 Prawdopodobnie jednak da się odszukać i w innych miejscowościach tej prowincyi. 



'-') U Schmalhausena (Fłara sred. i jużn. Ros. I, str. 1 1 8 1 błędnie jest przytoczona 

 .Udrów dla pow. rówieńskiego i kowelskiego na Wołyniu. Oparte jest to na twierdzeniu 

 Bessa-a, że rośnie ona kolo wsi Swaryczewicze w pow. kowelskim i koło Dąbrowicy. Górski 

 mówi (in Eichwald — Nat. Skizze, str. 175.', że znajdował Aldrow o 10 mil od Pińska 

 na południe w stronę Dąbrowicy koło wsi Swaryczewicze. Wieś ta jednak znajduje się nie 

 w pow. kowelskim, lecz w pińskim. Omyłka ta dla starego wydania Hory Schmalhausena 

 była sprostowana przez p. Korzyńskiego. Ponieważ jednak została ona powtórzona i w no- 

 wem wydaniu z roku 1895, więc uważałem za potrzebne zwrócić na nią jeszcze raz uwagę. 



3 ) „Wszechświat" 1889 r. str. 741. 



4 ) „W T szechświat" 1889 r. O rzadszych roślinach z Gostyńskiego i z pod Warszaicy — 

 str. 832 — 33. - także Kosmos 1886, str. 331. Ukazy p. Z. zostały wydane we Flora exs 

 polonica, nr. 23 - b. 



Pam. Fizyogr. T. XVI. Dział III. — 13. 



\ 



