106 



DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



O ile w powyższych przykładach możemy ze Wszołkiem podobień- 

 stwem do prawdy przyjąć, że owe rośliny przewędrowały na południe 

 z wyżyny środkowo-rossyjskiej, a później znowu podniosły się na pół- 

 noc po piaskach nadrzecznych, o tyle posiadamy i przykłady roślin 

 gleb piaszczystych, pochodzących z wyniosłości wołyńskich, względnie 

 z okolic przez lodowce nie zajętych. Do takich roślin należy Syrenia 

 angustifolia DC, która rośnie obficie po wydmach piaszczystych na pół- 

 nocy Polesia wołyńskiego koło Dąbrowicy. Roślina ta rozprzestrzeniona 

 jest od Węgier i Serbii do Syberyi ałtajskiej. Przyczem zajmuje połud. 

 Rossyą do Wołynia (Besser), Kijowa!!, Woroneża i t. d. Koło Dąbrowicy 

 znalazłem ją rosnącą obficie na wydmach pi&fiz czystych między Hory- 

 niem a Słuczem (obie rzeki nieco powyżej zlewają się razem). Otóż Sy- 

 renia do Dąbrowicy widocznie została zaniesiona z połud. części Woły- 

 nia przez fale Horynia albo Słucza (gdzie na południu Wołynia rośnie 

 Syrenia nie wiadomo; wskutek tego nie można sądzie skąd mianowicie 

 i przez jaką rzekę zostały przyniesione nasiona Syrenii, sądząc jednak 

 z innych wskazówek, przypuściłbym prędzej, że zawdzięcza to Sluczowi). 



Jeszcze ciekawszy przykład przedstawia nam Gypsophila paniculata L., 

 tak charakterystyczna roślina dla stepów czarnozietnnych Rossyi południo- 

 wej. Rośnie ona od Austryi i Węgier do Persy i, Syberyi ałtajskiej i Dżun- 

 garyi. Normalny zasiąg Gypsophila paniculata dochodzi do południowej 

 części Wołynia, do Kijowa, do połud. części gub. czernichowskiej '), 

 orłowskiej i t. d. Pomimo występowania tej rośliny po nasypach kolei 

 żelaznych jako synantropijnej i czasowej "-), (w gub. mohylowskiej!!, miń- 

 skiej!!, grodzieńskiej!!, koło Warszawy), widzimy odosobnioną „wyspę" 

 Gypsophila paniculata na Polesiu po wydmach nad Horyniem, oraz 

 w wielu miejscowościach środkowej części powiatu pińskiego (i koło sa- 

 mego Pińska), gdzie rośnie ona po polach piaszczystych. Miejscowości 

 te tworzą wprawdzie niewielki lecz odosobniony zasiąg, przyczem Gypso- 

 phila paniculata występuje tam nie jako rośłina synantropijna, lecz jako 

 zupełnie dzika. Dostała się ona, tak samo jak i Syrenia, z wołyńskich wynio- 

 słości. Gypsophila w Pińszczyźnie rośnie zapewne od dawna (Wagner i Ka- 

 mieński zbierali ją w okolicach Pińska na początku b. stulecia). 



Po zaroślach na piaszczystej glebie koło Turowa w dolinie Prypeci 

 i na dziale wodnym między tą ostatnią a Swihą rośnie Linosyris mdgaris 

 Cass., Iris nudieaulis Lam., Linum flavum L. i Helianthemum Chamecistus 

 MUL Trzy pierwsze gatunki należą do południowych i nigdzie więcej na 

 całej Litwie nie rosną. Helianthemum, chociaż sięga daleko na północ 

 (do połud. Pinlandyi i gub. petersburskiej), jednak na litewskiem Polesiu 



') Rogowicz— Obozr., str. 41. 



') Schmalhausen w swojej nowej florze wcielił te stanowiska do normalnego za- 

 sięgu, czera wprowadza w błąd mniej świadomych rzeczy. 



