150 DZIAŁ III. — BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



stawały, nie mówię wzrastać, ale przynajmniej prawidłowo owocować, 

 to dojdziemy do wniosku, że lody nie miały nic do przenoszenia. — 

 Wskutek tego hypotezę o przenoszeniu roślin i nasion przez lody na- 

 leży uważać za wielce nieprawdopodobną. 



Dalej zwrócić należy uwagę, że gdyby rośliny z południa zaraz za- 

 częły wędrować powrotnie ku północy, to mielibyśmy w naszej florze 

 ogromną ilość linij granicznych północnych i południowych, rozmiesz- 

 czenie wogóle roślin byłoby nadzwyczaj prawidłowe. W rzeczywistości nie 

 u-hlzimij nie podobnego Ogromna większość linij granicznych na Polesiu, 

 jak również i w północno-zachód. Rossyi, należy do zachodnich. Fakt 

 braku linij południowych i północnych na niżu wschodnio - europejskim 

 (z wyjątkiem pasu, gdzie obszar leśny graniczy ze stepowym i arkty- 

 cznym). dobija do szczętu hypotezę powszechnego zniszczenia starszej 

 flory na całym obszarze eratycznym. Zamiast prawidłowych, oczekiwa- 

 nych na zasadzie tej hypotezy, linij klimatycznych, widzimy linie yeolo- 

 giczne i porozrywane zasięgi. Spojrzyjmy tylko na dziwaczne rozmiesz- 

 czenie Cotoneaster nigra Wahlb. Azya zachodnia do Tybetu, Mongolia, 

 prawie cała Syberya południowa, w leśnym J ) i arklycznym 2 ) pasie 

 zachód, części gub. archangielskiej i ołoneckiej, w Finlandyi, w półn.- 

 zachod. kącie gub. wołohodzkiej, na skałach w gub. petersburskiej (Na- 

 rowa), w prowincyach nadbałtyckich 3 ), w Prusiech, w Królestwie tylko 

 w połud. -zachód, części 4 ) (dolina ojcowska) Dalej, omijając całą Litwę 

 i Białą Ruś 3 ), oraz gubernie Rossyi centralnej: smoleńską, kaluską, ja- 

 rosławską, kostromską, włodzimierską, czernihowską, połtawską i zachód, 

 część saratowskiej, — rozrzucone jest sporadycznie po skałach pasa stepo- 

 wego (w astrachańskiej gub. i w Bessarabii nie rośnie) jako rzadka 

 roślina, na Uralu i miejscowościach ościennych przytrafia się częściej 

 i dochodzi do połud. części gub. wiackiej i półn. permskiej. Prócz tego 

 rośnie w połud. Szwecyi i Norwegii, w Danii i po wyspach na morzu 

 Baltyckiem °) (jak wyżej wspomniałem i w Prusiech), a także i we 

 wschodniej Galicyi!! (skały w Miodoborach i nad Dniestrem) i Siedmio- 

 grodzie. Rozpatrując ten dziwaczny zasiąg, otaczający z trzech stron 

 centralne gubernie rossyjskie. dojdziemy do wniosku, że ani przez prze- 

 noszenie zapomocą lodów, ani przez wędrówki jak również i zmiany 

 klimatu ") nie będziemy mogli wytłumaczyć jego kształtu. Tylko przez 



'i Północny brzeg jeziora Oneskiego. 



*) Ujście rzeki Pinegi. 



' Kośnie tani także i Cotoneasłei- mlgaris Lindl. 



') W północnej części kolo Sejn rośnie C. mlgaris Lindl. — Eostaf., p. 121. 



'■) Tylko koło Wilna i w jednem miejscu gub. witebskiej. Przypuszczalnie zdziczały? 



•) Nyman— Consp. 11. Europ., p. 244. 



'') Zwracam uwagę, że rośnie w arktycznym pasie Laponii i po skalach nad morzem 



C żarnem, 



