158 



DZIAŁ III. — 



BOTANIKA I ZOOLOGIA. 



Britzelmayr. Die Hymenomyceten Augsburgs und seiner Urage- 

 bung. Augsburg. 1879. 



Britzelmayr. Dermini aus Siidbayern. Berlin. 1882. 



L. Quelet. Florę mycologiąue de la France et des pays limitro- 

 phes. Paryż. 1888. 



N. Patouillard. Les HymenomyctHes d'Europe. Anatomie generale 

 et classification des champignons superieurs. Paryż. 1887. 



f^zęd: Jtesidiomycetes. 



Podrzęd: Tremellinei. 

 Rodzina Tremellacei. 

 E z i d i a. JFries. 



1. E. gelatinosa (Bulliard). Zarodniki 14 — 16 u., dl., 4 — 5 [j.. sz. 

 Na uschłych gałęziach Salix Caprea, S. cinerea, S. fragilis, Populus tre- 

 mula. Jesień — wiosna. Obręby leśne Liski i Omelno. *) 



2. E. truncata Fries. Zarodniki 14 — 16 dl., 5 — 6 [ł. sz. Owoc- 

 niki niekiedy do 6 cm 3 (według Schroetera i AVintera najwyżej do 

 2 } b cm 3 ). Na uschłych i opadłych gałęziach dębowych (Quercus). Po- 

 wyżej wspomniani autorowie podają za podłoże dla tego grzyba tylko 

 obumarłe gałęzie lipowe. Jesień — wiosna. Obręb Liski. 



3. E. glandulosa (Bulliard). Zarodniki 11 — 14 \t.. dl., 4 — 5 jł. sz. 

 Na opadłych i uschłych gałęziach Betula alba, Quercus, Alnus gluti- 

 nosa, Populus tremula, Corylus Avellana. Jesień — wiosna. 



4. E. repanda Fries. Zarodniki 9 — 14 \>.. dl., 2,5 — 4 jjl. sz. Na 

 opadłych gałęziach brzozowych (Betula). Jesień — wiosna. Obręby leśne 

 Liski i Stołpno. 



5. E. al bida (Hudson). Na opadłych gałęziach grabowych (Car- 

 pinus Betulus) w marcu. Las Liski. 



') W lesie Omelnie, położonym na południowym krańcu dóbr Międzyrzeckich, w odle- 

 głości 18 km od miasta Międzyrzeca, zauważyłem znaczną liczbę młodych klonów jaworo- 

 wych TA cer Pseudoplutaiuis I,.), które widocznie przed wycięciem starych same się tam wy- 

 siały. W lasach bliżej rzeczonego miasta położonych nigdzie dotąd tych drzew nie spoty- 

 kałem 



