li. E1CHLBH. — MATEKYALY DO PLOKY GBZTBÓW 



177 



Tylopirus. Miar sten. 



205. T. felleus (Bulliard). Zarodniki 12 — 11 |b. dl, 8—5 ;j- sz., 

 błona bezbarwna. Lipiec, sierpień, wrzesień. W lasach sosnowych, gdzie- 

 niegdzie, u podnóża starych pni, lub na nich. Miąsz biały, po przecięciu nie 

 zawsze się zabarwia czerwonawo. Rurki z początku białe, później różowe. 



Boletus. Dillenlus. 



206. B. s c a b e r (Bulliard). Zarodniki 12— 18 |Ł. dł., 5—0 y.. sz. Je- 

 den z najwcześniejszych tego rodzaju, ukazuje się bowiem już w maju i trwa 

 do listopada. W lasach sosnowych i liściastych. Powierzchnia kapelusza 

 bywa barwy brunatnej, żółtawej, białej, cynobrowej lub nawet czarniawej, 

 niemniej jednak łatwy do poznania po trzonie okrytym czarnemi łuszczka- 

 mi, ułożonemi w siatkę. Miąsz po przecięciu nie zmienia się, czasami tylko 

 u niektórych okazów nabiera brudno-popielatej barwy. 



207. B. bulbosus (Schaeffer). Zarodniki 12—17 |i. dł., 4—5 [x. sz., 

 błona bardzo słabo zabarwiona. Od maja do października. Miąsz biały, 

 niezmieniający się, czasami jednak po przecięciu, zabarwia się nieznacznie na 

 różowo w blizkości górnej powierzchni kapelusza- Niekiedy dochodzi bardzo 

 znacznych rozmiarów. W czerwcu, w parę dni po ulewnym deszczu znalaz- 

 łem okaz ważący 1 % funta, którego kapelusz miał 19 cm szerokości, trzon 

 18 cm wysokości i 7 cm grubości u dołu. 



208. B. 1 u r i d u s (Schaeffer). Zarodniki 10—13 ji. dł., 4—6 [a. sz. 

 Czerwiec — wrzesień. W lasku Żabieckim. Miąsz żółty, po przecięciu pręd- 

 ko niebieszczeje. 



209. B. subtomentosus (^Linne). Zarodniki 10—13 [ł. dł., 3 — 4 

 [jt. sz. W iasach, zaroślach, czasami przy drogach. Od połowy czerwca do 

 października. Miąsz żółty, po przecięciu zabarwia się pomału na niebieska- 

 wo. Grzyb ten bardzo często bywa napastowany przez pasorzytny grzybek 

 zwany Hypomyces chrysospermus Bulliard. 



210. B. chrysenteron (Bulliard). Zarodniki 10 — 12 \l. dł., 4 — 5 

 [j.. sz. Lipiec — listopad. Rurki na około trzona wgniecione, z początku żół- 

 tawe. 



211. B. v a r i e g a t u s Schwartz. Zarodniki 8 — 10 \i. dł., 3 — 4 (a. 

 sz. Lipiec — wrzesień. Ujścia rurek bardzo drobne, brudno-żółtawe lub 

 brunatnawe. 



212. B. badius (Fries). Zarodniki LI— 12 (i. dł. 4 p.. sz. Wrzesień. 

 Ujścia rurek niewielkie, żółtawe, za dotknięciem przybierają barwę zie- 

 lonawą. 



213. B. piperatus (Bulliard). Zarodniki 7 — 9 jj.. dł., 3 — 4 szer. 

 Lipiec — wrzesień. Lasy Grabowiec i Liski. Odznacza się palącym sma- 

 kiem. 



Pani. Fizyogr. Tom XVI Dział III. —•>'.'> 



