B. EICHLER. 



— MATERYAŁY DO FLORt GRZYBÓW 



l 83 



części kuliste, o średnicy "2,.") ^.). Schroeter, W inter, Wtinsche podają za pod- 

 łoże dla tego grzyba tylko drzewa liściaste, Ojućlet zaś, drzewa wszelkiego 

 rodzaju. To ostatnie twierdzenie jest prawdziwsze, spotykałem go bowiem na 

 pniach następuj ących drzew: Quercus, Alnus, Betula, Pinus silvestris, na 

 tej ostatniej na kilku pniach w lesie miejskim, tudzież na opadłej gałęzi lipo- 

 wej (/filia) i na korze żyjącej jabłoni (Pyrus Malus) prawie przez cały rok. 



Lentinus. Wries. 



283. L. stypticus (Bulliard). Zarodniki 4—5 dl., 2—2,0 a. sz. 

 Gromadnie na pniach Quercus, Betula, Alnus, Carpinus, Coryllus, Populus 

 tremula, raz nawet na pniu Pinus silvestris. Prawie przez cały rok. 



284. L. carneo-tomentosus (Batseh). Zarodniki 5 — 6 dł., 

 3 [j.. sz. Na pniach Betula. Czerwiec — październik. 



285. L. c o n c h a t u s (Bulliard). Zarodniki, nie opisane u Schroe- 

 tera, są eliptyczne G — 7 p,. dł.. 3 a. sz Raz tylko, na pniu dębowym, w lasku 

 Żabieckim, w lipcu. Pomiędzy zarodnikami rzeczonego grzyba, złożonego 

 z 3 osobników, zrośnięty r ch trzonami, zauważyłem sztabkowate, na końcach 

 zaokrąglone, bezbarwne ciałka, od 9-12 \).. dł., 2—3 [i. sz., które oddzielały się 

 z wierzchołków pojedynczych strzępków, wybiegających z pomiędzy basidij. 



286. L. (P a n u s) r u d i s (Fries). Nie wymieniony u Schroetera. 

 Zarodniki (nieopisane u Wintera) są eliptyczne 5—6 [i. dł., 2,5 — [j.. sz. Ostrza 

 blaszek, opatrzone maczugowatemi, u dołu grubościennemi cystidiami do 60 

 |x. dł., i 12 [i. sz. Na pniach Quercus, Alnus, Betula. W lesie za wsią Wyso- 

 kie i za Rudnikiem. Czerwiec — wrzesień. 



287. L. (Panus)cyathiformis (Schaeffer). Nie wymieniony 

 u Schroetera. Zarodniki, nie opisane u Wintera, są cylindryczne, u dołu 

 boczno-kończaste 7 — 11 [j.. dł., 3 — 3,5 sz. Kilka osobników razem, na 

 spróchniałym pniu Pinus silvestris, w lesie miejskim, przy końcu czerwca. 



288. L. cornucopioides (Bolton). Zarodniki 4 — 5 ;j„ dł., 3—4 

 jł. sz., wewnątrz z kroplą oleistą. Na dwu spróchniałych pniach brzozowych, 

 w lasku Żabieckim, w końcu sierpnia. Wyrasta w mocno skupionych wiąz- 

 kach, w skutek zrastania się trzonów i brzegów kapeluszy. 



289. L. sąuamosus (Schaeffer, L. lepideus Fr.). Zarodniki podłu- 

 żno-eliptyczne, u dołu boczno-kończaste (czyli boczną szypułeczką opatrzone | 

 9 — 11 [i. dł., 3—5 [x. sz. Taką mniej więcej długość podaje i Quelet, według 

 Karstena zarodniki mają być prawie kuliste 2 — 3 \l. sz. Szczególniej na 

 spróchniałych, sosnowych podkładach kolejowych w żwirowni, czasem w la- 

 sach na Pinus silvestris. Od końca mają do połowy listopada. 



290. L. t i g r i n u s. (Bulliard). Zarodniki — 7 dł., 3 \i. sz. Na 

 dwu pniach Betula i na pniu Populus monilitera. Las miejski, las Stolpno 

 i przy drodze z Hałas do Dołhołęki. Maj, wrzesień. 



