4 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



skie przechodzi do Azyi Mniejszej, do Persyi (Boissier, Supi>leuicntum) i dalej 

 w głąb Azyi. 



Wyżpin bardzo nierówno jest rozłożony w granicach zasiągu. Najchętniej 

 trzyma się rzek. Nad Saalą i w Genewie dużo go rośnie. Znajduje się na całej 

 przestrzeni naszą mapą objętej, ale są obszerne okolice, gdzie go nie sjjotkano 

 dotąd: np. w Mohylowskiem. nad Dnieprem i w Humańszczyznie. Ogólnie i-zadszy 

 na północy, niż na południu. W okolicach Bóbrki w Galicyi rośnie obficie (Gu- 

 stawicz); w Złoczowskiem zapewne także dużo go rośnie, skoro profesor Rehman 

 podaje go jako roślinę charakteryzującą „rokiciny". W okolicach Krakowa dość 

 pospolity (Krupa). W Kurlandyi, w Inflantach i w północnej Litwie rzadki. 

 "Wyższych gór nie lubi. Pod Tatrami ponad GOO — 700 m wzniesienia nad poziom 

 morza nieznajdowany (Kotula). 



350. Firletka Zawadzkiego. Lyclmis Zawadzki (A. Br.) B. et H. Melan- 

 drium Zaw. A. Br. Silene Zaw. Herb. Eoślina alpejska i i)()dali:)ejska Karpat 

 węgierskich, Siedmiogrodu, Mołdawii i Bukowiny (M21«). W górach Pokucia 

 tylko po stronie węgierskiej. Przebywanie jej w Jary nie pod Szkłem (Król) wym.aga 

 sprawdzenia, jako mało 2Ji'y'Wdopodobue. 



X Lychnis nivalis Kit. rośnie blizko przestrzeni mapą objętej, bo w Al- 

 pach Rodneńskich na AVęgrzech (Zap.). 



351. Firletka leśna. Lychnis silvestris Schkuhr. L. diurna Sibth. Melan- 

 d r i u m s i 1 V. Róhl. M. r u b r u m Grek. S a o n a r i a diurna Fcnzl. G ranica i)ólnocna 

 zasiągu dochodzi do stref arktycznych, zachodnia do Atlantyku, a południowa, prze- 

 ciąwszy półwysep iberyjski, włoski i bałkański, idzie zrazu wybrzeżem czarnomorskiem, 

 potem usuwa się w głąb kraju i jwdąża ku Uralowi. Cała przesti'zeń mapą objęta 

 należy do zasiągu, ale gatunek to na równinach albo bardzo rozrzucony, albo 

 rzadki, w górach i na podgórzach częstszy, a nawet niekiedy pod Karpatami i)o- 

 spolity. Wyjątkowo i na równinach blizkich podgórzom bywa })ospolity nj). w Tar- 

 nopolskiem i Złoczowskiem (Rehman). Na góry wchodzi wysoko: na Tatry do 2075 m 

 (Kotula), na Babią Górę do 1715 m (Zap.), a na góry Pokucia do 1955 m njid 

 poziom morza (Zap.). Niektórzy botanicy uważają ten gatunek za odmianę n. 352. 



? Lychnis nemoralis Henfell. Melandrium nemor ale A. Br. Wykaza- 

 ny przez Rogowicza na Podolu w Satanowie. Profesor Schmalhausen uważa to za 

 pomyłkę (Flora str. 90). Montresor już po wydaniu Flory Schmalhausena zamieścił Ly- 

 chnis nemoralis Henffel w Satanowie. Niema nic nieprawdoi)odobnego, żeby się 

 tam znajdowała, skoro rośnie w Siedmiogrodzie. Dalszemi miejscami pobytu jest 

 Kroacya, Hercogowina i Czarnogórze. 



352. Firletka biała. Lychnis dioica L. L. vespertina Sibth. Melandrium 

 album Garck. M. j^ratense Róhl. L. pratensis Mart L. alba Mili. Saponaria 

 yespertina Fenzl. Granica północna zasiągu, przeciąwszy Europę polarną, prze- 

 chodzi do Syberyi, ciągnąc się aż do Dauryi. Granica zachodnia nad Atlantykiem; połu- 

 dniowa z północnej Hiszi)anii i)rzechodzi nad morze Śródziemne, a wyminąwszy Sycylią 

 i Grecyą, dostaje się na wybrzeża czarnomorskie, któremi przez Trebizondę wiedzie 

 na Kaukaz, skąd podąża do Syberyi. Na Libanie jest rośliną górską. Firldka hiahi, 

 rośnie na całej przestrzeni mapą objętej, prawie wszędzie jako roślina pos])olita, 

 z wyjątkiem Litwy, gdzie nie częsta. Chociaż zimna się nie lęka, skoro się znaj- 



