18 



DZFAŁ. III BOTANIKA. 



(Becker) i do Ałtaju w SyLeryi. -Oprócz granicy północnej przechodzi przez naszę 

 niapg linia graniczna ])ołudnio\va, nie całego zasiągu, si^'gajf],cego do Afryki 

 i Afganistanu, ale jjoza którą na jjrzestrzeni mti\)ii objętej, i)od Karjjatanii ani 

 mohrzec cienholif^tmj , ani Upl-i nie był znajdowany. AYypada tę linią, prowadzić 

 z powiatu zielonogórskiego (trriinberg) na Sz];isku, do głogowskiego, lignickiogo, 

 wrocławskiego, opolskiego, potcni ])rzez Toszek (Tost) do powiatu niysłowickiego 

 (Fiek), do Złotego Potoku w Królestwie Polskieni (Prod. liostaf.), do Eadoniia 

 (P. Eost.), do Włodzimierza AYołyńskiego (liogowicz), skąd niewiadomą drogą do 

 Besarabii. 3fol:rzec cienkolistny jest u nas rośliną rzadką, tylko na Ukrainie jako 

 mohrzec lepki trafia się dosyć często. 



Prócz odmiany yiscosa są wykazywane i inne. Rogowicz na Uki'ainie i we 

 AVłodzimierzu Wołyńskim zamieszcza: 

 var. a. tenella Led. 



Scłimalliausen w Sawraniu i Odessie: 

 a grandiflora Penzł, 



Akinfiew w Ekaterynosławiu: 

 a ty pi ca. 



Marsson w zachodniej Pomei^anii przy Al. viscosa Schreb, którą za osobny 

 gatunek uważa, tworzy: 



var. glabra Marss. 



Fiek idzie za Marssonem, zapisując tej odmiany parę stanowisk szląskich 

 i notując, że bywa oznaczona jako Al. tenuil'olia Whlbg, która na Szląsku 

 nie rośnie. 



393. Mokrzec skupiony. Alsine glomerata Fenzl. Arenaria glomerata 

 MB. Roślina o niewielkim zasiągu, ciągnącym się od Serbii do Kjymu, a na Tpo- 

 łudniu dochodzącym do Konstantynopola (Boissier Sujipl.) Przez południowy ski-aj 

 naszej mapy jjrzechodzi granica północna zasiągu (M 21 m) od Kamionki nad 

 Dniestrem (Andrz. R. b. s. 48) do Humania (Andrz.), potem do ujść rzeki Konki 

 do Dniepru (Andr. R. b. Ciąg 2, 1830 str. 37). 



394. Mokrzec wiosenny. Alsine verna Bartl. Arenaria verna B. et H. 

 Z wielkiego zasiągu syberyjskiego, docłiodzącego aż do Leny (Trautv.), wysuwa 

 się gałąź do guberni archangielskiej (Beketow) i Finlandyi (Nyman. Suppl). 

 Prócz tego polarnego kawałka, jest drugi, duży zasiąg w Europie, jakoby górski. 

 Jego granica ])ółnocna z Wielkiej Brytanii ])rzechodzi do Belgii (bardzo rzadki), 

 potem przez Niemcy do gór Olbrzymich (M 26 a), przez Czechy do Tatr, do 

 Pokucia i Bukowiny. Granica zachodnia docliodzi do Portugalii, a południowa 

 z półwys])u iberyjskiego przez Włochy prowadzi do gór półwyspu bałkaiiskiego, 

 gdzie i na Olimpie rośnie. Nie posuwa się dalej ku wschodowi poza linią: Ma- 

 cedonia, iSiedmiogj'ód, Bukowina, ale na Kaukazie jest zasiąg osobny. Na pize- 

 strzeni naszej mapy, prócz gór już wyliczonych, była ta roślina wzmiankowana 

 dawniej w góracli Jasionikach (Gesenke), ale obecnie zdaje się, że wyginęła (Fiek). 

 Na góry wchodzi wysoko, na Tatry do 2221 jti (Kotula), na góry Pokucia po 

 stronie galicyjskiej do 1615 po stronie zaś węgierskiej do 1830 w (Zap.). 



