K. ŁAl»CZYŃ8Kt. ZASIĄGI KOTLIN. 



19 



Knai)]) zamieszcza dwie odmiany: 



a collina Neili\ 



P alj)ina Koch. 

 iicrdau driigjj; z nich. 



Sagorski ze 8chneidrem pochiją w Tatracli galicyjskich: 



var. Gerardi AVahll). (sp.). 

 Gatunek AValdenherga Al. Gerardi = Arenaiia linifloia, .Ja{(|. Koch 

 uważa za synonim swojej odmiany p alpina. 

 Nowo utworzony gatunek z gór Pokucia 

 Al sine oxypctala AVoloszczak 

 hlizkim jest Al. Gerardi Wahlb. 



Al. verna Bartl. była wykazana we wschodniej Galicyi w kilku miejscowo- 

 ściach równinowycli, Kiiaj)p sjjdzi, że te stanowiska należ;], do n. 391. 



395. Mokrzec Cherlera. Alsiue Cherleri Fenzl. Arenaria Chcr. J{. 

 etH. Cherleria sedoides L. Iloślina ali)ejska gór szkockich, Pirenejów i Alj) 

 z i-ozgalęzienianii. Na przesti-zeni mapą objętej w Tatrach (M 22 /') od 1420 m. 

 do 2569 7?!. nad ])oziom morza (Kotula). W górach J-'(tkucia, ani na Bukowinie 

 nie wsj)omina jej Kuajjp, Rehman, AYołoszczak i Zapałowicz, tylko Kotula zapisuje 

 ją, jako roślinę wspólną Tatrom, Alpom i Karpatom AYschodnim (Roz. r. n. 

 w Tatr. str. 224). Nymau ogólnie zai)isuje: Karpaty. 



396. Mokrzec soczysty. Alsiue peploides AYahlbg. Honkenya pe])l. Ehrh. 

 Arenaria pepl. L. Roślina nadmorska całej północnej Europy wraz z Islandyą 

 i ze Szj)icbergiem, oiaz północnej Hyberyi z Ochockiem i Kamczatką. A\' Euro- 

 pie daleko ])osuwa się ku południowi, bo nabrzeżem Atlantyku do ]*oitugalii. 

 Nad Adryatykiem także wzmiankowana (Schlech. z Lang.). W głębi lądu i)ai- 

 dzo rzadko się trafia. Na wybi-zeżacli Bałtyku (INI 23 c) częsta. 



397. Bufonia wązkolistna. ł^uftonia tenuifołia L. Roślina południowej 

 Europy. Zasiąg dość wązkim pasem z ])ołudmowej Hiszpanii (Grenada) ciągnie 

 się ponad morzem Sródziemnem i Czarnem do Krymu i Kaukazu. Granica j)ól- 

 nocna zasiągu wkracza na i)ołuduiowe Podole (M 22 (j). Jundziłł, opierając się 

 na Besserze, wymienia Wołyń i Podole, ale na AYołyniu nie była później znajdowana. 



398. Karmik węzłowaty. Sagina nodosa Fenzl. Spergula nod. L. Granica 

 l)óhiocna zasiągu z Laponii przez Rossyą północną jjrzecłiodzi do Syberyi i Auu;- 

 ryki i)ółnocnej. Granica zacłiodnia nad Atlantykiem; południowa z północnej Hisz- 

 panii przechodzi do Francyi, Szwajcaryi, Austryi i Rumunii. Na przestrzeni 

 naszą mapą objętej granica ])ołudniowa zjawia się w iStiyjskicm (M 22 h) kolo 

 IMikołajewa nad Dniestrem (Knapp), skąd przechodzi pod Tarnctpol (Knapj)), Mię- 

 dzj bórz (Schmal.) i na Ukrainę do wsi Świeżej w powiecie skwirskim (Montresor). 

 Stamtąd prowadzę linią do Ekaterynosławia, opierając się na Andrzejowskim 

 (Rys. b. Ciąg 2 1830 str. 37), który wykazuje karmi/c icczlotr/iłj/ nad I)niei)rem 

 od Ekaterynosławia do morza. Z nad Dniepru przechodzi granica do gul)(>rni 

 kurskiej, tand)owskiej (Wiaziemski), do Orenburga (Lcd.), Syberyi i Ameryki. Na 

 przestrzeni ma])ą objętej pospolitszy na jjółnocy, niż na i)ołudniu. Na góry wcho- 

 dzi niewysoko: na Szląsku do 480 m (Fiek), na Babią Górę do 7.").ó la (Zap.), na 

 Tatry do 1104 «ł (Kotula), na Karpaty u źródeł Sanu i Strwiąża do 600 «i (Kotula). 



