20 



DZIAŁ BOTANIKA. 



Bardzo wiciu autorów zapisuje: 



var. gl andulosa — [i pubesceiis Koch 8i)erg ula gin ud u 1 osn. 

 Besser. 



Rogowicz dla Ukrainy wymienia: 

 var. glaberrinia. 



399. Karmik szydiowaty. Nagina sub ulata Torr, et Gray. .Spergella 

 subulata Rchb. Do zasiągu należy cała zachodnia Europa. Wschodnia grani- 

 ca z południowej Norwegii przechodzi do południowej Szwccyi, do Danii, Holszty- 

 nu, Niemiec, Czech, Węgier, Siedmiogrodu, Kroacyi, Bośni, Włoch i Grecyi. 

 jednak miejsca niezajęte wśród zasiągu, np. w Niższej Austryi niewykazany 

 u Neilreicha. Na przestrzeń mapą objętą wsuwa się gałązka zasiągu na Szląsk, 

 na prawy brzeg Odry, obejmując okohce Cieszyna (M 22 i), Gflewic, Toszku, 

 Wielkich-Strzelec (Fiek 1881) i Opola (Schl. i Lang. 1883). Prócz tego w Ga- 

 licyi była raz wzmiankowana (Król. Spr. Kom. Fiz.) w Olszanicy pod Jaworoweni. 



400. Karmik skalny. Sagina saxatilis AVim. S. Linnaci Presl. Sper- 

 gella saginoides Rchb. Roślina górska, jilpejska i arktyczna. Znajduje się 

 w Islandyi, w jiółnocnej Skandynawii, w arktycznej Rossyi, w Syberyi i w Ame- 

 ryce iwłnocnej. Rośnie przytem na górach Szkocyi, na Sierra Nevada, na Pire- 

 nejach, na górach Owernii, na Alpach wraz z rozgałęzieniami, na góracłi Czai^ne- 

 go Lasu, na górach półwyspu bałkańskiego, na Kaukazie (Boissier ex MB) oraz 

 na przestrzeni mapą objętej w górach Olbrzymich (M 24 a), w Jasionikacłi, na 

 góracli około Białej i Żywca (Janota), na Babiej Górze od 1030 do 1565 m (Zaj").), 

 w Tatrach od 948—1092 w (Kotula), av górach Pokucia od 885 — 1865 m, a po 

 stronie zachodniej do 2015 m (Zap.). 



Kotula zapisuje w Tatrach: 



var. glandulosa. 

 Fiek w górach szląskich odróżnia rzadką odmianę: 



P macrocarpa Rchb. 



401. Karmik bezpłatkowy. Sagina apetala L. Nyman w „Conspectus 

 Fłorae Europeae" (p. 121) podaje następujące rozmieszczenie tej rośhny: Eu- 

 rojia cała z wyjątkiem większej części Szwecyi, Rossyi północnej, Turcyi i wię- 

 kszej części Grecyi. Nie wymagała praca niniejsza sprawdzania, czy szwedzki 

 botanik dobrze na południu i zachodzie EurojDy wskazał zasiąg Saginae 

 ajietalae, ale na wschodzie Europy to widocznie zahojnie karmik hezpłatkoioy 

 wyposażył, gdyż nietylko w Rossyi północnej nie rośnie, ale nie był dotąd znajdo- 

 wany w całem porzeczu Wołgi, Donu i Dniepru. Granica wschodnia za- 

 siągu europejskiego iwzechodzi przez przestrzeń naszą mapą objętą (M 23 

 d). Z Liflant i Kurlandyi (Klingę bez wymienienia stanowisk) przechodzi do 

 Gierdawy w Prusach Książęcych (Klingraff), do Złotnik (])o niom. Fiatów) w Pru- 

 sach Królewskich (Garckc), do Brandeburgii (Lackowitz), na Szląsk w okolice 

 Muźakowa (Muskau), Głogowa, Góry (Gurau), Wrocławia, Niemodlina (Falken- 

 berg) i Toszku (Tost). Stamtąd prowadzę linią d na jedyne znane stanowisko 

 Królestwa Polskiego w jiowiecie miechowskim między Iwanowicami i Maszkowem 

 (R. Fritze u Rostaf.), a potem do Galicyi nad San w okolice Leżajska (Jabłoń- 

 ski) i w Stryj skio (Knapp). Dalej bez stanowisk za Zbrucz na Podole, gdyż 



