24 



DZIAŁ TII. BOTANIKA, 



lignickiiii. wrocławskim i olawsldiu (M 23 g). I)al(\i ku wscliodowi raz jeden 

 znaleziony pod Warszaw?], (FiliiHiwirz. Pani. Fiz. T. II. ,str. 337). 



JPorłulakowałe, 



412. Portulaka zwyczajna. Portulaca oloracca L. Rozijowszoclmiona. jako 

 loślina jadalna, dziczejąc, i-ozszorzyła się po całej kuli ziemskiej, w krajach o kli- 

 macie gorącym i umiarkowanym; zajęła Europę południową i częńc znaczną środ- 

 ];ow^ej. Obecnie granica północna z;isiągu z Anglii wiedzie do Niemiec, potem na 

 Szląsk (M 24 c) do powiat<3w: zielonogórskiego, ligniclciego i wołowskiego, stamtąd 

 do Grośłic w powiecie płockim (Ejsmond), dó Ratowa w mławskiem, do Grodna, 

 gdzie wskazana nad jeziorami i>v7.c7, Jundziłła, więc należąca do floiy. Z nad 

 Niemna idzie nad Prypeć do Pińska i Weleśnicy (Marya Twardowska), nad 

 Dniepr do Kijowa, do Lubien (Schmal.), do guberni eh ar ko wsio ej, skąd nad Don, 

 Wołgę i do stepów nadkaspijskicb. Poza linią tak wyki-eśloną, jeszcze dalej ku 

 północy bywa niekiedy wzmiankowana w spisach roślin jako dziczejąca, bez zao- 

 patrywania gatunku numerem jiorządkowym i Idcz wyliczania stanowiska np. w Po- 

 znańskiem (Ritschl.) i w prowiucyach nadbałtyckich (Klingę). Portulaka nie 

 rośnie w górach szląskich. ani w Tatrach, ani w Karpntach. 



413. Zdrojek kryniczny wraz ze zdrojkiem małym i strumieniowym. ISłontia 

 fontana L. cum M. minor Gmel. (M. arvensis Walli-oth) et M. rivulai-is 

 (jmel. (M. lampros2ierma Cham.). Poniewoli trzy gatunki zdrnjka, jak chcą 

 jedni, czyli gatunek i dwie odmiany, jak utrzymują inni, łączę razem, gdyż zwo- 

 lennicy odmian zdrojkowych nie podają w spisach oddzielnie ich stanowisk. Ny- 

 man do tych ostatnich należący pisze, że zdrojek rośnie w całej Eurojjie, ale 

 w Grecyi nadzwyczajnie rzadki i tylko w odmianie minor Gmel. (sp.). Boissier 

 wykazuje zdrojek mały na 2 stanowiskacb Azyi Mniejszej. Mimo tak wskazanego 

 zasiągu, linia d, przechodząca jiośrodku mapy 24, odgranicza obszerną część 

 południowo-wscliodnią, gdzie dotąd nie spotkał zdrojka żaden z licznych badaczów 

 kraju. Ta linia graniczna z Żywca (Knapp) idzie do Woli Batorskiej pod Nie- 

 połomicami (Krupa), do Krynicy pod Zamościem (Jastrz. u Rostaf.), na Litwę, 

 Białoruś i do Moskwy, stąd prawdopodobnie skręca do stref arktycznych. Zasiąg 

 AYschodniej Syberyi, wys]) morza Beliringa i części Ameryki północnej zdaje się 

 być oddzielnym od europejskiego. Jak zdrojek u nas jest rzadki dość powiedzieć, 

 że w Królestwie Polskiem, prócz wspomnianej już Krynicy, był tylko raz wzmian- 

 kowany przed 160 laty przez Ertla w Warszawie, gdzie go juz nie spotykamy 

 obecnie. Najwięcej stanowisk ]\!ontia minor GmeL i M. rivularis Gmel. wy- 

 kazanych na Szląsku. 



Rodzaj M O Hugo wpisywany pi'zez niel^tórych botaników do rodziny 

 Portulaceae, Bentham i Hooker zamieszczają w rodzinie Ficoideae, więc 

 w ich układzie Mollugo nie należy do roślin dennokwiatowych, ale do kielicho- 

 kwiatowych. Z tego powodu nie wykazuję gatunku Mollugo Cerviana L. tra- 

 fiającego się na południoAvem Podolu i na zadnieprzu. 



