30 D/.IAL III. 150TAN1KA. 



•\v;ulzić granicę wscliodnią zasiągu z Głucbowa do Inflant? Dźwiniacz we wschodniej 

 Galicji (Rehman) oddzielnie otoczyłem kolorom. Dalej na wschodzie za zasifj,- 

 giem rośnie w Krymie. Jest to roślina rzadka: w prowincyacli nadbałtyckich, 

 w Prusach, na Litwie, nad dopływami Dniejtru i na podgórzach karpackich. 

 W innych miejscowościach, należących do zasiągu, mapą objętych, trafia się dość 

 często. Na góry wstępuje niezbyt wysoko: na Szląsku do 350 7>i (Fiek), na Babią 

 Górę do 1060 //i (Zap.), na Karpaty nad górnym Sanem i Strwiążera do 630 ??^, 

 na szczyt góry Łysej w powiecie ])oberski 'u do 438 oi, (Gustawicz). 



? Hy per i cum calycinum L. zajiisane u Knappa bez nr. ze wzmianką, 

 że było znajdowane w Stanisławo wie (1824) i że najbliższe znane stanowiska 

 w Grecyi (Boissier, Flora orientalis I 789). Nyman zapisuje Bysantium 

 i jusze, że w zachodniej Europie hodowana dla ozdoby w ogrodach, na pół dzi- 

 czeje. Zapewne tą drogą doszła do Stanisławowa. 



? Hyi)ericum i)erfołiatum L. Roślina nadśródziemnomorska. Hype- 

 ricum perfoliatum Ledeb. roślina zakaukaska. Tę ostatnią jmn Paszkiewicz 

 wykazuje w Mińskiem jako bardzo częstą (Oczerk Fłory Minskoj Gub. p. 142) (?). 



■{C- Hypericum japonicum Thunb. — H. gymnanthum Engelmann et 

 Gray, było znalezione we Wronkach w Poznańskiem, gdzie się prawdopodobnie 

 dostało z nasieniem koniczyny amerykańskiej (Garcke). 



i'f Hypericum mutiłum L. Razem z powyższym gatunkiem we Wron- 

 kach (Garcke). 



Śluzowate. 



430. Zygmarek konopiolistny. Althaea cannabina L. Zasiąg ciągnie się 

 przez całą południową Europę od Hiszpanii do dolnej Wołgi i Kaukazu. Na 

 południu dosięga Syryi i Persyi (Boissier). Na przestrzeni mapą ol)jętej rośnie 

 ten zygmarek (M 25 h) nad dolnym Dniestrem, zaczynając od Kamionki (Andrz. 

 R. b. str. 49), nad dolnym Bohem, zaczynając od Aleksandrówki (Andrz. R. b. 

 str. 33) oraz w Zytnogórach w ijowiecie taraszczańskim (Rogowicz z notaty Andrz.). 



431. Zygmarek lekarski. Althaea officinałis L. Granica 2)ółnocna zasiągu 

 z Anglii przechodzi do południowej Skandyiuiwii, do Pomeranii (M 26 cl, Ciecho- 

 cinka, do Płowców na Kujawach (Rostaf.), Kruszwicy (R.), Trzemeszna (Ritschel), 

 potem idzie do niższych Łuźyc i do Czech. Stamtąd przez Węgry dostaje się 

 na Buliowinę i po raz drugi wchodzi na przestrzeń mapą objętą: w Stanisławow- 

 skie, pod Lwów, do Uściługa (Rogowicz, Paczoski), Krzemieńca (Rog.), do Po- 

 tusza nad Bohem (Andrz. R. b. str. 19', do Osteru za Dnieprem (Rog.), do 

 guberni kurskiej, tandjowskiej, kazańskiej i ju-zez Ural do Ałtaju. Na południe 

 od tej linii roślina po całej Europie rozrzucona, szczególniej na wybrzeżach mor- 

 skich i na miejscacli zasołonycłi. W Azyi posuwa się do Syryi, Persyi i Afgani- 

 stanu (Boissier). Hodowana u nas w ogrodach, niekiedy dziczeje. Przed 150 laty 

 wykazana w Warszawie (Erudtl. u Rostaf.), obecnie nie rośnie. 



432. Zygmarek szorstko-włosisty. Althaea hirsuta L. Roślina zachodniej 

 i południowej Euro])y, rozszerzona od Hiszpanii do Ki-ynui i do zachodniej Azyi, 



