K. LAPCZYŃSKI. Z POWIATU TROCKIEGO DO SZCZAWNICY. 



99 



viuni. ]\Iin!],loiii wzgórek, na który nikt uwagi nie zwraca, a jednak to ważna granica 

 hydrograficzna: wododział Wisły i Odry, czyli bozpośrodnio Luci;;/.y. wjiadajjicej do 

 Pilicy i dopływów Widawki, wpadaj;i,coj do Warty. 



IV. 



żarnowiec miotlowy. Rudniki. Częstochowa. Zawiercie. O wolbrom- 

 skiej wysoczyznie i o Ojcowie. Łazy najwyżej położona stacya drogi 

 warszawsko-wiedeńskiej. Ząbkowice. Granica. Trzebinia. Krzeszowice. 

 Kraków. Zielnik Jundziłla i Andrzejowskiego. Hodowla roślin tatrzań- 

 skich. Kasztany zw3'czajne. Wyjazd. Puszcza niepolomicka. Tarnów. 

 Droga leluchowska. Nowy i Stary Sącz. 



Z Kamińska do Częstochowy mam do przebycia 52 km. Xa taką odległość 

 dosięgała godna naśladowania działalność florystyczna Ferdynanda Karo, bo we 

 Florze okolic Częstochowy (Pam. Fiz. Tom I) zai)isuje w Kamińsku niektóre 

 rośliny Ifwiatowe, między niemi już .dwa razy w jioprzednim rozdziale wspomniany 

 żarnotciec miotloin/ (Sarothamnus scoparius Koch). 



Widziałem także, przed laty, kilka krzaków tej rośliny o jakie 10 km od 

 miasteczka Kamińska ku zachodowi, przy drodze do liCkawy. Już to przyznać 

 trzeba, że ten krzew, z łatwością dziczejący, wcale już u nas nie jest talcą rzadkością, 

 za jaką przed pół wiekiem uchodził. Jakób Waga we Florze (Tom II, str. 241) 

 taki zamieścił przypisek: 



„W Tomie lE Piasta na str. 74 autor na domysł mylną podaje wiadomość, 

 jakoby żarnowiec miotłowy obficie w naszych lasacłi wyrastał; roślina bowiem 

 ta do najrzadszych u nas należy i dotąd jedynie między Czerskiem a Górą znaj- 

 dowana''. 



Za Kamińskiem pędzę po dihn ium przez trzy stacye. Mniej więcej na iJołowie 

 drogi do pierwszej stacyi w Radomsku zahuczał pod pociągiem most na Widawie; 

 chwilę lokomotywa odpoczęła na stacyi i popędziła dalej, spuszczając się nieco ku 

 dołowi. Znowu huczy most pod pociągiem, ale tym razem cokolwiek dłużej, bo 

 przejeżdżamy przez główną wodną arteryą wielkopolską — przez Wartę. Łąk dużo, 

 ale dla jadącego koleją okolica szybko się zmienia. I'ędzę to polem, to lasem nieco 

 pod górę, mijam Widzów i na chwilę pociąg staje w Kłomnicach. 



Zostało 22 km do Częstochowy. Między Kłomnicami i ostatnią stacyą przed 

 Częstochową w Rudnikach otaczający świat odmieniać sie zaczyna. Wjechałem 

 znowu na pokłady jurajskie, pola rozkołysały sic w obszerne pagórki, a na burtach 

 kolejowych kwitną rośliny, niewidziane przez całą drfl>gę. Są to przeważnie amatorki 

 wapna, a że go nie brak, świadczą Rudniki, do których dojeżdżam. Piece wapienne 

 wyrzucają obłoki dymów, stacya zapchana wapniarkami, wszystko dokoła ubielone. 



