K. i.ArczYŃSKi. Z i>owiA rn trockiego do Szczawnicy. 



czyny, żo dolinii ojcowsku pod względem roślinności jest bezspornie najl)ogatsz;i 

 miejscowością w Królestwie Polskieni. Ani Kiizimierz z Puławami, ani Cliclm, ani 

 Ciecliocinek ze swoją florą solankową nie dorównywają Ojcowowi. 



Pod Zawierciem po raz trzeci od dwu godzin i)i-zejeźdżam Wartę, maleńką 

 tutaj, i)odobnipjszą do rowu, prowadzącego wodę, niż do przyszłej królowej rzek 

 wielkopolskich. Taka rzeczułka, jak Warta, w Zawierciu nie juoże hiieć obszernego 

 zlewiska, to też o parę km za Zawierciem pociąg przejeżdża przez wododział Warty 

 i Czarnej Przeniszy. Ze zlewu Odry wróciłem do zlewu Wisły. Niedaleko za 

 wododziałem mijam mały strumień, jest to młodociana Czarna Przemsza. 



Niedaleko za rzeczką — łjazy, od Częstochowy 4-ta stacya, najwyżej wzniesiona 

 ze wszystkich na drodze żelaznej warszawsko-wiedeńskiej, 338 in nad poziom morza. 

 Łazy leżą na krańcu wysoczĄ zny wolbromskioj, stąd przez trzy stacye droga żelazna 

 spuszcza się coraz niżej do Granicy. Do Ząbkowic spuszcza się ua V^kin4S)m, bo 

 stacya wzniesiona 298 m nad poziom morza. W Ząbkowicach są widły drogi żela- 

 znej: na prawo do Wrocławia, na lewo do Krakowa. Jadę na lewo do Strzemieszyc, 

 ale o roślinności tutejszych okolic opowiadać nie będę, bo już pisałem o niej dwa 

 razy w Pamiętniku Fizyograficznym (Tom II, str. 351: „Ze Strzemieszyc do Solca". 

 Tom YIII, dział III, str. 44: ..Nad Czarną Przemszą i Brynicą"). 



Strzemieszyce leżą w pagórkowatej urodzajnej okolicy, za to wokoło stacyi 

 Granica rozłożyła się ponad Białą Przemszą duża, smutna, piaszczysta pustynia. 

 Z Ząbkowic do Granicy spuściłem si^na dół 32 m. 



Niejedna roślina kwiatowa ma w okolicy Białcg Przemszy granicę zasiągu, 

 poza którą nie posuwa się dalej ku północy na wysoczyznę wolbromską. Co się 

 tyczy roślin dennokwiatowych (Th alami flora e) można te granice obejrzeć w To- 

 mie IX, X, XI i XII Pamiętnika Fizyograticznego na mapkach, dołączonych do 

 artykułów o Zasiągach roślin. 



Blizka Granicy stacya Szczakowa leży ua tej samej co Granica piaszczystej 

 pustyni. 



Dopiero następna stacya w Trzebini, o 19 A:))!, odległa od Granicy, jest już 

 wolna od piasków i odtąd zaczyna się ta miła, wesoła, pagórkowata okolica 

 Krakowa, którą każdy, co ją widział, wspomina z przyjemnością. 



W Trzebini rozchodzą się drogi żelazne. Jedni do \V^iednia — na prawo, drudzy 

 do Krakowa — na lewo i ja z nimi. Mam jeszcze do przebycia 40 km, ale podróż 

 się nie przykrzy, bo okolica coraz przyj enmiej sza. Przyczynia się do tego uietylko 

 ładne położenie, ale widoczna zamożność ludu, lasy we wzorowym porządku i wysoka 

 kultura rolna w dominium ki'zcszowickiem. 



Dojeżdżając do Krzeszowic, z dała na prawo, ua skalistej stromej górze widać 

 ruinę zamku teuczyńskiego. CJórę porastają jodły. 



Od Krzeszowic do Krakowa kolej żelazna pilnuje się szerokiej doliny rzeki 

 Rudawy, która w Krakowie wpada do Wisły. Nazwa rzeki zapewne pochodzi oil 

 wsi Rudawy, ale nie byłaby niewłaściwij, gdyby miała oznaczać kolor wody. 



Od Białej Przemszy do Krakowa dużo grani- roślin dennokwiatowych przeje- 

 chałem, co łatwo sprawdzić, obejrzawszy mapki, powyżej wskazane. 



Tydzień przesiedziałem w Krakowie. I )o miłych wspomnień zaliczam chwile, 

 spędzone w Muzeum Akademii Umiejętności w towarzystwie szanownego kustosza 



