104 



DZIAŁ III. BOTANIKA. 



Dlaczego rosnąca' w Danii, w Połądze i w dali od brzegów morskich na Litwie 

 haiyna (Empetruni nigrum L.) nie chce rosnąć w krakowskim ogrodzie bota- 

 nicznym, skoro dębik ośmiopłatkoioy (Dryas octopetala L.) bardzo dobrze się 

 tam hoduje, chociaż dla niego Litwa jest zbyt ciepłym krajem, a dopiero nabrzeża 

 Oceanu Lodowatego i Nowa Zemla odpowiednim? 



Dlaczego rośliny wyłącznie alpejskie, nietrafiające się nigdy w strefach 

 arktycznych, jedne nie chcą rosnąć w Krakowie, np. idubiony góralom kozłowiec 

 (A roni cum Clusii Koch.); c/«irfe7yrt (Cherleria sedoides goździk lodowy 

 (Dianthus glacialis Haenke.); łict/ficzyi' rf^y>ey.sAi (Ph a ca al pin a Wulf.); (jni- 

 dosz róźnoharimy (P e d i c u 1 a r i s v e r s i c o 1 o r Whbg. ); ho i m ka diourzedoioa (S e s 1 e- 

 ria disticha Pers.); skalnica ^jrajnikoica. (Saxifraga bryoides L.) \ przyto- 

 piona(Sax. retusa Gou.); gdy tymczasem inne hodują się dobrze, np. goryczka 

 bezłodygołca (G e n t i a n a a c a u 1 i s L. ); hufch insya alpejska (Hutchinsia alpina 

 R. Br.); przetcccznik bezlistny (Veronica aphylla L.); a nawet bardzo dobrze, 

 np. naradka mleczna (Androsace lactea L.), dzvonek alpejski (Campanula 

 alpina Jacq.); kuklik rozłogov:y (Geum reptans L.); mak alpejski (Pa, "psi^ ex 

 alpinum L.), piericiosnka łna^a (Primula minima L.); jaskier alpejski (Ra- 

 nunculus alpestris L.) \ rutolistny (R. rutaefolius L.)? 



Łatwo dużo zadać podobnych pytań, tylko odpowiedzieć na nie trudno. 



A teraz słówko o zadrzewieniu K]'akowa i pojedziemy dalej ku Karpatom. 



Gdyby obliczyć, ilu wypada ludzi na jedno drzewo w Warszawie i w Krakowie, 

 to Kraków, jak sądzę, okazałby się daleko lepiej zadrzewionym. Co do rodzajów 

 drzew, to Warszawa i jej po])liże odznacza się za wielkim stosunkiem różnych ga- 

 tunków topoli, a Kraków jest miastem Aa.szfnnółw z?p?/czay'H?/c/t (Aesculus hippo- 

 castanum L.). Nie przeczę, że drzewo to ma wiele pierwszorzędnych przy- 

 miotów, ale tyle go już jest w Krakowie, że możnaby sadzenia go zupełnie za- 

 przestać. 



Oprócz różnych gatunków drzew liściastych, drzewa iglaste europejskie i ame- 

 rykańskie same się napraszają o gromadniejszy wstęp do podwawelskiego grodu, 

 a zarazem do Warszawy. Za gościnne przyjęcie wywdzięczyłyby się zielonością 

 wtedy, gdy oczy tak jej spragnione w naszych bezlistnych siedmiu prawie nne- 

 siącach. 



Salonami Krakowa i Warszawy nazywają część północno-wschodnią plantacyi 

 i ogród saski. Słabą stroną tych salonów są trawniki, nie na słońcu, bo te ładne^ 

 ale w cieniu drzew umieszczone. Cały rok się porządkują bez skutku, bo trudno 

 zmusić trawę, żeby tam rosła, gdzie rość nie może w naszym klimacie. Możeby 

 dobrze było naśladować najbieglejszego z ogrodników — przyrodę. Znajduje się 

 u nas w lasach cała flora, cień lubiąca, Możnaby dobrać same nizko rosnące 

 gatunki, urządzić sztuczne leśne darniki, rozpostarte pod drzewami, a oddzieliwszy 

 je od sąsiedniego trawnika wdzięcznemi dla oka krzywiznami, stworzyć rzecz bardzo 

 piękną. 



Rano 21 czerwca wyjazd z Krakowa do Szczawnicy. Jadę przez Tai-nów. 

 Z Krakowa do st;ic}i 8,78 /.//i. Mapa gcolotiiczn;! na inlcj drodze znaczy aJlii- 



