118 111. BOTANIKA. 



trzeba rozwozić daleko., fStosuuek długości granicy do powierzchni posiadanej 

 ziemi ogromny. 



Pilnowanie całości swoich granic ułatwiają tutejszemu gazdzie kamienie, 

 które wyrzuca na blizką granicę z małego pólka. 



Chociaż na wiosnę śniegi tu później, niż na równinach topnieją, że jednak 

 grunt pochyły i kamienisty prędzej obsycha, więc siew jai zyn prawie współcześnie 

 się odbywa na dolinie szczawnickiej i na równinach. 



W maju dużo się sadzi kartofli, czyli gruli, głównego ])ożywienia górali. 



Pierwszą połowę czerwca zajmuje bardzo staranne ręczne ich okojływanie. 



W drugiej połowie czerwca pierwszy sjjrzęt koniczyny. Htaje po polach 

 nmóstwo ostrevelv, to jest wbitycli w ziemię młodych świerków, u których pozo- 

 stawiono tylko nasady odrąbanych gałęzi. AV te jakby koszyki wkłada się świeżo 

 skoszona koniczyna i ostrewki przemieniają się w zielone kduiczynowe kolumny, 

 bardzo prędko obsychające na wietrze. A śpieszyć się potizeba, bo deszcze 

 częste. 



AV pierwszej jwlowie lipca zbiera się siano w sadach i na niżej położonych 

 polanach, przytem suszą się dla kóz i owiec na zimę liście i nasiona jesionów 

 i liście białej olchy, o której będzie mowa, gdy przyjdzie kolej opowiadać o za- 

 roślach. 



AV drugiej połowie lipca sprzęt siana na wyższych polanach. 



Cały sierpień żniwa na niższych polach i sprzęt siana na najwyższych pola- 

 nach, a przy końcu miesiąca sprzęt potrawu w ssidach. 



We wrześniu jeszcze żniwa w najlepsze i drugi sprzęt koniczyny. 



"W październiku wykopywanie kartofli i siew oziminy w kartofliskach, albo 

 niekiedy na świeżym nawozie. Dlatego siew tak spóźniony, że ozimina wcześniej, niż 

 siano, jak nniie góral objaśniał, wyprzeje jwd wielkiemi tutejszemi śniegami, które 

 wcześnie spadają i nieraz leżą na niezamarzniętej ziemi przez całą zimę. 



W listopadzie kończą się roboty rolne, nastaje zima, myśleć trzeba o zarobku, 

 bo najczęściej własnego chleba nie starczy. 



Na wiosnę sianie jarzyn, w maju sadzenie kartofli, w i)ierwszej połowie 

 czerwca ich okopywanie i t. d. w kółko, znowu tak samo obraca się Ixion, 

 w koło wpleciony, starożytny symbol rolnictwa. 



Góral doliny szczawnickiej Avcale nie jest zacofanym rolnikiem, sieje dużo 

 koniczyny czerwonej i bardzo racyonalnie urządza stosy kompostu, przekładając 

 nawóz cetyną, to jest posiekanemi gałązkami świerków. I to jest postępem rol- 

 nym, że wprowadził oziminy, których wcale nie siał i)rzed 30-tu laty w Szczaw- 

 nicach. 



Pola, blizko wsi położone, nigdy nie ugorują, a obsiewają się w najrozmait- 

 szym płodozmiennym porządku. Zebrah^n wiadomości o takich rotiicyach: 



A. 1) Na nawozie kartofle (grulo). -I) Jęczmień z koniczyną czerwoną 

 (jarzec z koniczem). 3) Koniczyna. 4) Koniczyna. 5) Zyto ozime. 6) Owies. 



B. 1) Na nawozie kartofle. 2) Jęczmień z koniczyną czerwoną. 3) Koni- 

 czyna. 4) Połownik (jarzec z owsem na plackij. .5) Owies. 



C. 1) Na nawozie groch. 2) łvartofle. 3) Żyto jare. liil> ]iszeiiica, jura. 

 4) Połownik. .5) Owies. 



