R. ŁAPCZYŃSKT. Z POWIATU TROCKIEGO DO SZC/AWNICT. 



121 



W. et Grek.). 'iri.h>>/iii/ jidJiwj (Onoiiis aivciisis L.). iiiii'<--:i//.ńir ((i I ad i o I n s 

 i 111 1)1- i (• atu s L.) i t. p. 



Im wyżej, tein coraz ciekawsze gatunki przybywają. Xa wzniesieniu G3n m 

 nad pdzioni morza zjawiają się i)0 laz pierwszy storczi/Ki kulhfc. (Orcliis 

 hosa L.). a wiele gatunków, niżej z izadka rozrzuconyeli. zaczyna występowur 

 gromadnie. W czerwcu aż się hicla wyżej położone jiolany od kwitnjicej bmi- 

 ''■■II "^1 .'/'''••"'■/.■ /'cy. Tu do})iero można zrozumieć, że lineuszow-ska nazwa Tri fol inni 

 niontanum jest haidzo dla tej koniczyny właściwa. I)0 choć wszędzie u nas na 

 równinach się ^p(^tyka, ah; nigdy w takiej ilości. Jest to najpospolitsza r<t- 

 ślina kwiatowa, wyżej położonych polan. 8ą rośliny, co także wielkienii rosną 

 gromadami, ale na niektórych tylko polanach, na innych, alho ich hi-akuje zupeł- 

 nie, albo wegetują w małej liczbie osobników. 



Do zwolenników życia gromadzkiego na niektórych polanach należą: i)rzy- 

 irrotnik p(»>poHty (Alchemilla Yulgaris L.), Ikh lakowij (Linum catharti- 

 cum L.), komthi błotna (Totieldia calyculata Wahlen.), (jołak dliu/ouiiłrof/oii-i/ 

 ((i-ymnadenia conopsea R. Br.), kasina hezłodi/ijoini (Carłina acaulis L.). 

 (ihrzj/n .szerokolisfni/ (Laserpitium latifcijium L.) i t. j). 



Dużo bywa l)r(iil.airnika jcdiiukiri/iłniref/o (Leontodon hastilis L.) i dzironkti 

 >ikupioiie</(> (Cam])anula glomerata L.), który na równinacli jjrzenosi zarośla 

 nad miejsca słoneczne, tutaj odwrotnie, woli i)olany, niż miejsca zacienione, cho- 

 ciaż i na nich się sjjotyka. 



Z niezajjominajek najczęstsza: itiezaponiinajka jjośrednia (IMyosotis inter- 

 media Lmk.); a z goryczek: (joryczka tepolistna (Gentiana obtusifolia Willd.). 



Następujące rośliny niezbyt często spotkać można, mimo to, wielce urozmai- 

 cają, roślinność ])olan: koniczyna lśniąco-brunatna (Trifoliuu) spadiceum L.). 

 jastrun bnldaszko(jronon-y (Chrysanthemum corymbosum Ij.), tjoryczka krzy- 

 żoica (Gentiana cruciata L.), czyściec alpejski (Stachys al pi na L.). kosmatka 

 czerironatra (Luzuła rubella Hopp.), podkolan zidonany (Peristylus viridis 

 Lindl.), .storczyk icidkokifiatowy, podpalony i samczy (Orchis miłitaris L., Or- 

 cliis ustulata L., Orchis mascuła L.). 



Warto zanotować, że u okazów szczawuickicłi storczyka n-idkou:iatoiretjo (Or- 

 chis miłitaris L.) warga ma kształt zbliżony do Orchis te))lirosanthos 

 varietas Beyrichii (Reichenbach, Tom XIV, Tabl. DV.). 



Skromniej od powyższych roślin wyglądający, mój stary tatrzański znajomy. 

 szczan: (jńrski (liumex arilolius L.), z Ictórym się S})otkałem na szczawnickich 

 polanach Oiełuśkach, niemało mnie zadziwił, gdyż nie spodziewałem się go zoba- 

 czyć. W Tatrach dosięga najwyższycłi szczytów. Nie widziałem gct tam niżej 

 ].()00ł/i, tymczasem polany Cieluśki w miejscu, gdzie ten szczaw zebrałem, są 

 ołioło 70(1 >;i nad poziom morza wzniesione. 



''itarztc podalpcjski (Senecio suł)alpinus Koch.) rośnie tu tylko na ])ola- 

 nacli głównego grz1)ietu, wyżej niż 9U0 ni wzniesionych nad poziom nunza. 



Pięlaie są polany kariiackie: ciche, wonne, bai^yne, z orzeźwiającem ])owie- 

 trzem i ze wspaniałemi krajolirazami górskiemi, ale kto upodobał ponure myśli, 

 może nawet tutaj znaleźć dla nicłi pożywienie. Pierścienie pasorzytnej karianki po- 

 spolitej (Cuscuta europaea L.) (tmotują zamizerowane, bezl)ronne kmiii-.yny. 



Pam. Fizyogr. Tom Xli. Dziatlll.-lO 



