K. LAPCZYŃSKI. Z I-OWIATIT TROCKIICGO DO SZCZAWNICY. 121 



/bjtuipj spiekoty, na jtiuncic / licnkjj warstwH rodzajiiij, o skalistcni podłożu. 

 Roztropny góral s/.annjc l<iszhi nii p(»lanio, ho mu przysparzają siana, a jogo 

 (lzi<x'i darzą orzecliami. 



Obejrzawszy najpospolitsze krzewy, jirzejdźiiiy do roślin zielnyeli. Xa niic- 

 dzacli przedewszystkieni zwiaca uwagę tloiysty lieznic rozrodzony prztiiciercifiń 

 sirrpcuraiii (H >i ]) 1 e u r u ni faleatuni L.): w zaroślach zaś często się spotykająra 

 smliria Icjikff (8alvia glutinosa L.). Ohadwa gatunki nie należą do tlory okolic 

 Warszawy. 



Najczęściej towaizyszą przeiricrciiiuiniri na niiedzj: ci/koif/a^ /jizj/tuHa biała 

 (CTalliuni ]\[olIugo Tj.). lucerna sicrpoinda (IModicago falcata i lebiodka 

 (Origanuni vulgar(! Jj.), któi-ej najwięcej. OśminI (Ccrintlie minor L.) nie- 

 często się spotyka. 



AV zaroślach z dostateczną ilością Avi]goci trafia się pod krzakami łojeJr fja- 

 joini. (]j isiniachia nemorum L.), nienależąca do tlory ^lazowsza. Po wierzchu 

 krzaków pną się łodygi chmielu. Jeżeli, jn-ócz wilgoci, cienia dosyć, to czyściec 

 leśni/ (Stachys sih estris 1^.) ])rzypomina Bielany i)od Warszawą. AV zaro- 

 ślach wśiód pól dużo iiniclocl jiosj/ollłej (Solidago Virga aurea Ij.). f<farca 

 p(i(ll)(ilf/ris::kfiirr(f(, (Seneeio .lacobea Tj.). salati/ zici/czajiiej (Ijactnca muralis 

 IjCSs.), uajtarstiiici/ (Digitalis amljigna Murr.) i dziiiraircńir^ między niemi 

 kosmałi/ (Hypericum hirsutum L.), nienależący do Hory Mazowsza. 



Wyżej w zaroślach wśród i)olan często widzieć można: storczijk plamisty 

 (Orchis maculata L.). imdkolan ironny (Platantheia bifolia Kich.), dmi- 

 lisłiiik airalny (Listera ovata 1{. barszcz (Heracleum Spondylium L.). 



irykę ptasią (Yicia Cracca L. ) i yoryczke trojeścioicata. (Gentiana asclopia- 

 dea L.), jednę z najpiękniejszych roślin karpackimi. 



Nieco rzadziej się s])otyka Jaskier kosmaty (Eanunculus lanuginosus 

 Ij.), frletkc leśna, (Lychnis silrestris Schkuhr.), trayanek lukrecyoicy (Astra- 

 galus glycypliyllus L.), icyh; leśna (Yicia sihatica L.). oman gładki 

 (Inula sal i ci na L.), jastrzębiec baldaszkoiry {Yl\CYin:\\\\\\ nmbellatum L.) 

 i dryakieir podyryziona (Scabiosa succisa Ij.). której, jak (tj)owiedzialeui 

 w rozdziale Ill-cim, rośnie na wrzos owi skach tysiące osobników av Brwinowie \H)d 

 ^\'arszawą. 



ijo zaroślowych rzadkości doliny szczaAViiickiej należą: hulairnik uiieczolistny 

 (Cepbal ant bera ensifolia Rich.), niewymieniony u Kuappa dla okolic Szczaw- 

 nicy, rosnący w cienistych zaroślach, obok lasu na Przysłupie; zytrokosł sercoiraty 

 (Symphytum cordatum WK.) i powojnik alpejski (Clematis alpina Mili.), 

 rosnące w zaroślach pod AVysoką na wzniesieniu 900 — 1,000 w; oraz kłosoicnica 

 leśna (Brachypodiu m sih aticuni P. B.), rosnąca dziko w parku przy zakła- 

 dzie, którą mi wskazał pan Józef Zubrzycki, znawca tlory miejscowej. 



Obnażonych skał na dolinie szczawnickiej znacznie mniej, niż w sąsiednich 

 Pieninach, dostateczna jednak ilość do pomieszczenfci części przynajmniej bogatej 

 roślinności skalnej Pienin. 



Powyżej ujścia Grajcarka ciągną się nad odnogą Dunajca skały wapienne, 

 należące do doliny szczawnickiej, przyjmując jej granice, w'yżej podane. Xa tych 

 skałach wśród innych j-oślin zwracają w końcu lata szczegrtlną uwagę Horysty: 



1- 



