182 DZIAŁ lir. nOTAMKA. 



laccaccac, Bcrberidaceae, Resodaceac, iJroseraceac, Accraceao, Araliaceae, San- 

 talaceae, LorantLaceae,' Oleaceae, Apocynaccae, Asclepiadaceae, Gesneraceae, Vcr- 

 benaceafe i Cucur1)itaceae. Wszystkie zresztą te rodziny są ubogie w gatunki, 

 z niektórycli rośnie w naszym kraju zaledwie po jednej, lub po dwie rośliny. 



Okolica, w której pan Morozewicz zbierał swoje rośliny, rozpościera się 

 wzdłuż Narwi na. iiólnoco-wscliód miasteczka Tykocina, w paro-kilometrowcj od 

 niego odległości. Środkowy punkt tej przestrzeni stanowi wieś Żedziany, leżąca 

 nad samą Narwią po lewej stronie tej rzeki. Stąd czyniono wycieczki na wszystkie 

 strony, jak w okolice wsi Bal)ina (Babino) na wschód. Sawina (Sawino) na północ, 

 Baduł i do lasu „Stelmachowskiego" (lezącego na ijołudnie od Tykocina) na za- 

 chód i na Kępy, oblane bocznemi ramionami Narwi na południe. Te ostatnie 

 i same Zędziany dostarczyły najwięcej materyału do zielnika. 



Okolica, z wyjątkiem pobrzeży Narwi, jest przeważnie wzgórkowata. Rzeka 

 Narew płynie aż pod wyżej wspomnianą wieś Badule w kierunku zachodnio-i^ół- 

 nocnym, stąd Asyki ęca nagle na wschód i przepływając pod Zędzianaiui, zmierza 

 w (jkolicę Ohoroszczy, gdzie pod wsią Żółtki zwraca znowu na półn(K'o-zachód. 

 Tu, px'zyj;jwszy w siel)ic rzeczkę Supraśl, zdążającą od wschodu, płynie już prze- 

 ważnie w kierunku zachodnim, mija Tykocin i połączywszy się z Biebrzą (Bobra), 

 wlewającą w nią swe wody, od północy wcliodzi obudwu swemi brzegami w gra- 

 nice Królestwa Polskiego. 



Zędziany są odległe od Tykocina w prostym kierunku niewięcej, jak o 8 kilo- 

 metrów, lecz chcąc się i)uścić Narwią do tego miasteczka, należałoljy zrobić przy- 

 najmniej trzy razy dłuższą drogę z jjowodu silnego, tylko co opisanego zakrętu. 



Na całej przestrzeni od Suraża aż do ujścia Biebi zy Narew nie płynie poje- 

 dyńczeui korytem, lecz dzieli się na mniej więcej liczne ramiona, obejmujące zna- 

 czne przestrzenie ziemi, niewiele po nad jej poziom wzniesione. Pod Zędzianami 

 i w najbliższej ich okolicy główne koryto rzeki znajduje się po stronie Królestwa 

 Polskiego, Kępy, oblane bocznemi odnogami rzeki, należą do pow. Białostockiego. 

 Cała szeroka nizina Narwi przedstawia szerokie, podmokłe łąki, zwane przez mieszkań- 

 ców bielami, a znamionujące się przewagą ostrych turzyc, które nazywają tu rze- 

 żuchą, podobnie jak i w innych okolicach kraju. Dno rzeki błotniste i grzęzkic, 

 a brzegi zarosłe nmóstwem roślin moczarowych, turzyc, traw, bobrka trójlistnego 

 (Menyanthes trifoliata), czerwieni (Calla palustris) i wierzby popielatej (Salix 

 cinerea), nazywanej przez lud tamtejszy poprostu krzewiną. 



I w samym środku Narwi, która tu płynie bardzo powoli, rośnie mnóstwo 

 roślin, jak sitowie (Scirpus lacustris), trzcina, jeżogłówka (Sparganium), tatarak, 

 AVznoszące swe głowy wysoko nad wodę, inne znów. jak grzybień biały i żółty, 

 worecznik pływający i lśniący i rdest ziemnowodny, są rozpostarte na jej po- 

 wierzchni. Woda czarna i czysta o znacznym stopniu przezroczystości. 



Kępy, a właściwie przestrzenie ziemi, objęte ramionami Narwi, są o tyle 

 wzniesione nad jjoziom rzeki, że możliwą jest na nich uprawa ziemi. Porosłe są 

 znaczną ilością drzew (niezdarzających się w innych miejscach tejże okolicy), 

 jak lip, dębów, grusz, jabłoni, jarzębiny, a także grabiny i kaliny. Wśród tych 



