L. F. lilLDT. CURZĄSZCZE PODOLSKIE. 213 



Raz w Poturzycy zdarzyło mi się znaleźć między sztachetami of^iodu jednę 

 sztukę maitwii i zeschłą. AV zbiorze pana Makowieckiego jest 7 okazów bardzo 

 ładnych. 



AYszystkie skorobieżki żywią się źdźbłami trawiastycłi roślin łąkowych. 



Nie zatrzymuję się nad opisom innych szczypawkowatycli, gdyż nie mam od- 

 powiedniego materyaiu, a także dlatego, że nie znalazłem gatunkijw na Podolu, 

 któreby nie l)yły znane w całej Europie. 



Co do owadów wodnych (Hy drocanthares), tych muszą być w g. podolskiej 

 różne gatunki, wyłącznie miejscowe. Nie miałem jednak s])osobności tego zbadać 

 dokładnie. Wiem dobrze, że dużo jest takich, których w Królestwie nie zna- 

 lazłem. 



Z różnych notowań należy mi wsi^omnieć o kręcielu (Orectochilus vil- 

 losus). Żyje on również dobrze w strumieniach górskich, jako też w rzekach, 

 jak Dniepr i "Wisła, lub Odra (na całej długości ich przepływu). 



H y d r o p o r a s V i c t o r, i n a e q u a 1 i s, m a r g i n a t u p, n i V a 1 i s, d i s c r e t u s, 

 dorsalis, Deronetes brevis i t. p. są to owady, rozsiane po całej Europie. 



Ilość gatunk. wodnych w g. podolskiej dochodzi do 180. W zbiorze p. Ma- 

 kowieckiego jest tylko 17 gatunków, a te wszystkie u nas w kraju się znajdują. 



Owady wodne uznano, jako szkodliwe. Wytępiają one dużo ikry lybiej i dro- 

 bnego zarybku. Same owady nie tyle szkody przynoszą, co ich gąsienice (więk- 

 szych gatunków), które się żywią wszelkiemi, tak żyjąccmi stworzeniami, jako też 

 martwemi substancyami zwierzęcemi. 



Staphiłinidae (kusaki) są bardzo licznie reiirezentowane w faunie po- 

 dolskiej. Pość znajdujących się tam gatunków na 1000 przeszło podać można. 



Są to owady o tyle pożyteczne, że dużo z nich, żyjąc w gniazdach os i mró- 

 wek, wytępia icli gąsienice. 



Do tych należy Yełlejus uilatatus, żyjący w gniazdach szerszeni i os. 

 Żywi się tak ich gąsienicami, jako też samemi osami. 



Mniejsze gatunki Quediusa wyniszczają dużo owadów, do rzędu mrówek na- 

 leżących. Tęź sarnę przysługę wyświadczają staj^hilinusy, ocypusy i phylontusy. 



Wymieniam niektóre gatunki, a mianowicie: S t a p h y 1 i n u s s t e r c o r a r i u s, 

 chlor op ter us, fulvipes, chalcocephalus, Ocypus pedator, mor i o 

 macrocephalus, Astrapeuś ulmi, Phylontus cyanipennis. Wszystko 

 owady duże. Należą przeważnie do fauny krajów południowych, w gul), podolskiej 

 są dość liczne. 



Do podolskich, chociaż i w innycb krajach się znajdują, zahczyć należy 

 Oxyporus maxillosus i var. Manno r li e i mi, żyjące w grzybach jadalnych 

 i trujących. 



Nadto wiele gatunków kretowinków (B 1 e d i u s): B. t a u r u s, b i c o r n i s, 

 fracticornis, talpa, rufipennis i t. d., które żyją nad brzegami rzek w po- 

 deschniętym szlamie. Ciekawe są z powodu długich wyrostków na gorsecie. Obe- 

 cność ich można poznać po długich ki"etowinkach, któremi przysypane są icli 

 skrytki. Bardzo licznie pokazują się po wylewie rzek. 



W zbiorze pana Makowieckiego są tylko trzy gatunki kusaków, któro i u nas 

 są pospolite. Wogóle kusaki są owadami, przeważnie pożyteczncmi. Nie zau- 



