L. F. niLDT. CHRZĄSZCZE PODOLSKIE. 219 



ca U deus, cyauicornis i 20 gatunków z rodzaju Acriilus i ws/ystkic inne, 

 u iras żvją;Oo. 



W zbioi-zc pana Makowifekicgo mieści .się Antliaxia nit idu la, v ariet as 

 signaticul]i^s i bardzo ładny okaz Eurytliyrca austriaca, która u nas do 

 bardzo ■wielkich )-zadkości należy, a której połów w okolicy Tarchomina tak zaj- 

 iiHijaco 02)isał profesor Antoni Waga w jednym ze swoich artykułów entomolo- 

 gicznych. 



Elateridae. Sprężykom przypisują, że są szkodliwe; sam Avszakże togo 

 nie zauważyłem, znajdując zawsze ich gąsienice i rozwim'ęto chrząszcze głównie 

 w ])róc]inie dr/.cwnem. lub ])od korą wyschniętych di'zew. W zbiorze pana Mako- 

 wi(!ckiego jest kilka gatunków. Z tych dwa: Cardiojjhorus thoracicus i Có- 

 ry mbites castanous, owady, należące u nas do rzadkości. 



Malacodermy. Z tych Tele])horus (omomilka), której cztciT gatunki 

 w zbiorze pana Makowieckiego się znajdują, są owadami l)ardzo po/ytecznemi. 

 Obdarzone silnemi szczękami, uiszczą mnóstwo much i pluskiew roślinnych. 



Cleridae. Trichodes apiarius (zbiór pana Makowieckiego), szkodliwy 

 dla ułów, Avyjada bowiem gąsienice pszczół. Nie zdaje się jednak być tak szko- 

 dliwym, jak mól ulowy, zresztą żyje na ostach i uwija się za wszystkiemi 0Ava- 

 danii z rzędu Hymenoptera. 



AV guberni podolskiej, oprócz naszych gatunków, znajdują się: Trychodes 

 ah earius, favarius, Corynetes rufii)es. Ostatni zdarza się i u nas. ale ba i- 

 dzo jest rzadki. Żyje w odpadkach zwierzęcych przy fabrykach kleju, lub w ko- 

 ściach zwierząt padłych. 



Anobidac (kołatki). Ik)-dzo szkodliwe, ale tylko wtedy, gdy się dostaną 

 do mieszkań. - Aytedy są niebezpieczne dla mebli, szczególniej olszowych, jak Ano- 

 bium pertinax. Drugi gatunek A. panice um toczy zbiory owadów i grzyby 

 suszone oraz zeschnięty chleb. W zbiorze pana ^Sfakowieckiego są dwa rzadkie 

 z tej grupy: A. rufipes i Tripopitys Carpini. 



Tenebrionidae. Gubernia podolska obfituje w liczue gatunki tych owa- 

 dów i im bardziej pttsuwać się ku południowi, tem więcej sjiostrzegać sic daje no- 

 wych gatunków. Oprócz tych, które* w zbiorze pana Makowieckiego się znajdują, 

 wymienić mi wypada Prosodes cyliudrica, Upis ceramboides, także znaj- 

 dujący się nad Niemnem, w Skandynawii, a nawet w północnej Sybei-yi; u nas go 

 wcale niema. Tentyria uomas, Pimelia subglobosa i dużo odmian (3pa- 

 trum. Wszystkie te owady są uieszkodHwe. żyją pod zbutwiałym gnojem w opu- 

 szczonych oborach, lub j)od zeschłemi liśćmi roślin zielnych, gdzie się kryją przed 

 światłem dzienneiii. 



Wszystkie wydają ostry sok, pozostawiający na ciele luninatnu-różowe plamy. 

 Zapach tego soku przypomina charakterystyczną woń kreo^tu. Ten sam zapach 

 posiadają wszystkie bez wyjątku chrząszcze, należące do" innych rzędów, które 

 żyją w grzybach drzewnych. 



Z rodzaju Tenebrio żyją w guberni podolskiej: Tenebrio transwersa- 

 lis, obscurus, opacus i molitoi-. Liszka tego ostatniego żyje w mące wil- 

 gotnej. 



