18 



DZIAŁ IV. ANTROPOLOGIA. 



Głowica tego ostatniego wyróżnia się ostro od niewykończonego kroju, składa 

 się bowiem z gruboziarnistego, czerwono-białawego granitu, podczas, gdy ten ma 

 barwę czarniawo-szarą i przeładowany jest drobnemi kryształkami amfibolu, jest 

 to więc granit amfibolowy. 



Kamień większy (rysunek 4) składa się całkowicie z czarniawo-szarcgo sye- 

 nitu, drobnoziarnistego, a radło pana Tarczyńskiego jest wyrobione z bardzo zbi- 

 tego, drobnoziarnistego, czerwonawego granitu. 



Fig. 4. Radło wykończone, lecz mało używane, '/j wielkości naturalnej. 



Jeśli dopiero co opisane kamienie były rzeczywiście radiami, to musimy 

 l^rzyjść do jjrzokonania, że już w czasach ijrzoddzicjowycli uprawiano u nas zie- 

 mie ])rzy pomocy koni ]ub wołów, to jest tak, jak i dzisiaj i że juofyki, wyra- 

 biane z jelcnicJi rogów, osadzone mniej więctij pod Icątcm prostym w silnych drzew- 

 cach, jaki(! sj]. dostatecznie znane ze szczątków osad nawodnych szwajcarskich, nie 

 były jodyiu^iiii jjizyrządami, któremi posługiwał sie starodawny mieszkaniec ziem 

 naszych jjrzy ()l)rabiaiiiu swej roli. 



