6 



GUSTAV STORM. 



[No. 3. 



conspiceret, quandam pregrandem ter ram se c er uere proclaniauit 

 et periculum metuens ab ista parte diuertere ac declinare dixit. 

 Econtra Olauus sanctus rex gubernatori mandauit ut nauein con- 

 tra eandem terram ac insulam dirigeret et nulla (!) timens eam 

 pertransietur(!). G-ubernator ait: Si hoc egero, omnes peribiinus 

 et omnium reus ero. Olauus auteru ait: Securus esto confisus 

 in domino, tantummodo fac que dico. At ille secundum volun- 

 tatem regis nauem ad terram direxit et statim terra ista se 

 diuisit et nauis libere pertransiit et post se patentem riuulum 

 (qui ab omnibus usque ad presens dicitur sanctus riuule(!), jn 

 wlgari de hylleth swndh dicitur) post se dereliquit. Qui ut vide- 

 runt miraculum domini tam subito transitu ipsum laudauerunt 

 Et sic sanctus Olauus cum suis multo cicius quam frater suus 

 in Noruegiam peruenit et castrum scilicet Nederos ante fratrem 

 diebus tribus et malum consilium fratris sui dissipauit. 



Vnde et inuidiam sui fratris magis contra se incitauit insuper 

 ut profertur. quod omnes festiuos dominicam diem et cetera 

 festa sanctorum solemniter celebrauit, ac de celebracione sanc- 

 torum suis subditis regulam singularem de celebracione festi 

 n,ix instituit et induxit. Vnde in quadam die dominica accidit quod 

 sanctus Olauus ex fantasia pocius ex melancolia quandam virgam 

 manu tenens precideret cum culteUo. cum vnus seruorum sibi de 

 hoc' pre aliis inculpando hoc aduertens dixit : [203a] Domine dies 

 dominica est et cras feria 2a. Quo audito mitis rex ac simplex 

 in se reuersus omnia fragmenta ligni fecit recolligi et ipsemet 

 collegit quecunque abscisa et igne adhibito in propria manu 

 rogum ex eis fecit et combussit. Quibus combustis manum ille- 

 sam comperit. 



Valde benignus et misericors erga inopiam proximi et cuius- 

 cunque egeni fuit: quia nunquam aliquis mendicus egenus ac 

 pauper tristis ab eo recessit sine clenodia(!) ac consolacione, set 

 quisquis exposcens beneficium ab eo semper misericordiam inuenit 

 quidquid possibile a quocunque Christi paupere rogatum fuit. Et 

 si quis pro verecundia sibi non petebat necessaria se(!), sibi 

 sanctus rex vitra (!) optulit et exhibuit. Nullo insuper tempore 

 se ad mensam posuit nisi prius ipse in propria persona quam 



