6 



BASTIAN DAHL. 



[No. 12. 



certo scio non ut flamininum sollicitari te 

 tite sic noctes que diesqiie. 

 Noui enim moder ationem animi tui <& aequita 

 tem' teque cognomen nonsolum athenis de 

 portasse. sed humanitatcm & prudentiam 

 intellego 



Ettamente suspicor eisdem rehiis quibusme 

 ipsum intcrdiim grauius commoveri' 



Quarum consolatio & maior est S in aliiid tem 

 pus di ff er enda' 



j\unc autem iiisumest mihi desenectute ali 

 qiiid adle conscribere' 



Hoc enim Jionore quod mihi commune teen 

 est aiitiam urgentis autcerte aduentantis 

 senectutis te S meipsum leuari nolo & 

 site qiiidem id modice acsapienter sicut om 

 nia S ferre cå* laturum esse cerfe scio; 



Sed mihi cumdesenectute uellem aliquid scri 

 bere tuoccurrebas dignus eo munere 



Diese eigenthumlichkeit unseres codex ist schon friih von 

 den gelehrten bemerkt worden. So schreibt der franzosische 

 philolog und theolog Jean de Croi^ im jahre 1645: „2tlx.'^poi 

 sive c7Tf.xiq'?£^C Libri sunt ij qui vers ib us scripti, aut distincti 

 sunt, quales sunt in Codice Scripturae sacrae Historia Jobi" 

 und : 2 „Extat in Bibliothecå Regiå Codex Tusculanarum Quaestio- 

 num manuscriptus, satis magnae vetustatis, in quo, non ordine 

 continuo, ut in reliquis codicibus fieri solet, textus Ciceronis de- 

 scriptus est, sed saltuatim & membratim, per inaequales perio- 

 dos, & per frequentes interruptiones, eådem prorsus ratione, 

 qua Libros sacros, aut scriptos, aut editos videmus. Versus ij 

 sunt, quales distinguere, ac recensere veteres fuisse solitos, dicimus. 



1 loannis Croii Sacrae et Historicae in Novum Foedus Observationes. Ge- 



nevae. 1645. Cap. XT, pag. 93. 

 '■^ Ib. p. 97. Dieser de Croi ist der niimliche, dessen nåmen Ritschl erwahnt 



in seiner abhandlung iiber die stichoraetrie bei den alten, Kl. philol. Schr. 



I, 74. Er war zu Usez in lianguedoc geborcn, pfarrcr in l?ezicrs, starb 1659. 



