17 



Wzniesienie przeciętne Średnie Liczba stacyj 



nad poziomem morza. upady roczne. meteor. 



a) Wista dolna. 



48 m. 486 mm (27) 



136 m. 535 mm (21) 



b) Wisła środkowa. 



c) Wisła górna. 



141 m. 574 mm (18) 



178 m. 610 mm (4) 



249 m. 699 mm (30) 



351 m. 763 mm (9) 



565 m. 844 mm (14) 



Jako najwyższe opady roczne w Karpatach przyjąć można 1200 mm dla niektó- 

 rych szczytów. Dodamy jednakowoż, że dla miejscowości górskich opady zależą, 

 obok wysokości nad poziomem, także w wysokim stopniu i od lokalnego położenia. 



Opady od 900 do 1000 mm spotykamy w krainie podkarpackiej mniejwięcej 

 do izohypsy 500 metrów, poza którą ciągnie się obejmujący ją pas opadów od 800 

 do 900 mm o szerokości koło 10 km. 



Wyżyny pagórkowate części południowej ziem polskich z wzniesieniami do 200 

 metrów mają przeważnie opady roczne od 700 do 800 mm ; stosuje się to do niektórych 

 miejsc wyżyny małopolskiej, pasa wyżynowego lubelsko-lwowskiego oraz do pasa pa- 

 górkowatego między Wieprzem i Wisłą. Opady nieco powyżej 700 mm spotykają 

 się także na pagórkach działu wodnego Wisły, Przegoły i Niemna, a także po stronie 

 prawej biegu dolnego Niemna. 



Najobszerniejszy natomiast jest pas opadów rocznych od 700 do 600 lub od 600 

 do 500 mm, które uważać można za wartości najbardziej charakterystyczne dla ziem 

 polskich. Izohyeta 600 mm przebiega wzdłuż Bzury, dąży do ujścia Wieprza, a stam- 

 tąd przez Bug do Polesia. Opady poniżej 500 mm występują w miejscowościach ni- 

 zinnych Wisły dolnej, a także w okolicach Drwęcy, Wkry i po prawej stronie Narwi. 



Przeciętna suma opadu dla miesiąca letniego nie przekracza zazwyczaj 150 mm, 

 schodząc nawet do 80 mm dla miejscowości uboższych w opady; miesiące zimowe 

 mają przeważnie od 30 do 50 mm opadu. 



Przechodząc specyalnie do Królestwa Polskiego, zauważymy, że za wysokość 

 przeciętną opadów rocznych na tym terenie przyjąć można 560 mm (156 dni z opa- 

 dem ^0,1 mm); w rozkładzie na poszczególne miesiące wypada w przybliżeniu: 



mm (dni) 



styczeń 30 (14) 



luty 25 (13) 



marzec 30 (12) 



kwiecień 40 (14) 



mm (dni) 



wrzesień 40 (9) 



październik. ... 35 (11) 



listopad 40 (14) 



nim (dni) 



maj 50 (12) 



czerwiec 75 (14) 



lipiec 90 (15) 



sierpień 70 (13) | grudzień 35 (15) 



Wyniki obserwacyj pluwiometrycznych dla Sobieszyna podane są w Tab. VII. 

 Przeciętny opad roczny dla Sobieszyna niewiele przekracza 500 mm. 



W lecie deszcze są obfitsze, a wysokości spadłej wody są wtedy większe niż zi- 

 mą, kiedy opady są wprawdzie mniej znaczne, ale prawie równie częste, jak w mie- 

 siącach letnich. 



Aby dać pojęcie, w jakich granicach wahają się w Sobieszynie wysokości roczne 

 i miesięczne opadów, podajemy poniżej sumy odnośne dla lat kolejnych za okres od 

 1888 do 1910 r. oraz najwyższe i najniższe sumy miesięczne, obserwowane w tymże 

 czasie : 



Pam. Fizyogr. — T. XXII. — Meteorologia. 3 



